سورهء مائده از مصاديق عمل به وعده هايى است كه خداوند در آن سوره نموده است . چون در آنجا مىگويد :
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضى لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَ مَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ .
« خداوند به افرادى از شما كه ايمان آوردهاند و اعمال صالحه انجام دادهاند وعده داده است كه آنها را در روى زمين خليفه گرداند همچنانكه به كسانى كه قبل از ايشان بودهاند خلافت را داده بود ، و براى ايشان دين آنها را كه مورد رضايت و خوشايند آنهاست متمكّن گرداند ، و بعد از سپرى شدن دوران خوفشان أمن و أمنيت جايگزين خوف آنها كند ، بطورى كه مرا بپرستند و ستايش كنند و در عبادت من هيچ چيزى را شريك قرار ندهند . و كسى كه پس از اين ، كفران ورزد پس ايشان البتّه از گروه فاسقان و متجاوزان مىباشند . »
در اين آيات ملاحظه مىكنيم كه خداوند به مؤمنان و عاملان به كردارهاى پسنديده ، وعده هايى را داده است . و غايت و مقصود از آن وعدهها را از تمكّن در روى زمين ، و تبديل خوف به أمنيت ، و خلافت ، و امكان عمل كردن به دين مورد رضايت و پسند ، فقط مقام توحيد در عبادت و عدم انباز و شريك قرار داده است
( يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً )
همچنان كه فقرهء
وَ مَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ
نيز اشاره به همين غايت و مقصود دارد . فعليهذا در جملات
الْيَوْمَ يَئِسَ ،
و
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ ،
وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ ،
وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً
به خوبى مشاهده مىشود كه : اين فقرات از مصاديق انجاز آن وعده هاست . و از مصاديق ديگر بلكه روشنترين ظهور حضرت قائم آل محمّد حجّة ابن الحسن العسكرى - أرواحنا فداه - خواهد بود .
و البتّه چون سورهء نور ، به دليل اشتمال آن بر داستان إفك ، و آيه جَلْد ، و آيه حجاب قبل از نزول سورهء مائده است ، آن وعدههاى قبلى ، در اين زمان بعدى كه روز غدير خمّ است متحقّق گرديده است .
مراد از يوم در آيه : الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ
روز غدير است
بارى از مجموعهء آنچه بحث شد ، دانسته شد كه : روزى كه ظرف براى