تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 152

مساهمون:

ص١٥٢
گستردند - اينهمه كتاب‌ها نوشته ، و در اصول و فروع از همين آراءِ فاسده و اهواءِ كاسده پيروى كردند ؛ امروز كه ديگر حكومت‌هاى استبدادى بر اساس خلافت‌هاى فرعونيهء آنها برانداخته شده است ، جاى آن دارد كه با رجوع به تاريخ صحيح خطّ مَشْى خود را عوض كنند ، و ديگر بيش از اين تمويه و مغالطه نكرده و براى حديث ثَقَلَين ، و حديث غدير ، و حديث عشيره ، و حديث ولايت ، و حديث مَنْزِلت ، و بسيارى ديگر از احاديث كه همهء كتابهاى آنها را پر كرده است ، محمل تراشى ننموده و راه تأويل و توجيه را كنار گذارند ، و حقايق را از پردهء ابهام و عَمَى بيرون آورند ، و همگى بر اساس نصّ قرآن كريم و سنّت نبوى ، راه شريعت را از راه ولايت جدا ندانند ، و يكسره به آئين مقدّسهء جعفرى بگرايند . خدا را گواه مىگيرم كه : اين نصيحت يك مرد مشفق و بى غرض است كه سالها مطالعه كرده ، و آنچه را كه با تفحّص و تجسّس و موشكافى و تحقيق و تدقيق در رسيدن به لُبّ و مَغزاى مطلب به دست آورده است در طبق اخلاص نهاده و تقديم عزيزان و برادران از جوانان عامّه كه از اين مطالب خبرى ندارند ، مىنمايد تا به حول و قُوّهء الهى نور حقيقت در دلشان تابيده ، و به مجرّد مطالعهء اين سطور ، راه خود را به مذهب حنيف و طريقهء حقّهء ولايت علويه مايل سازند . وَفقهم اللّه جميعاً و هَداهُم إلى صِراطِهِ المستقيم و مَنهجِهِ القويم ، امين يا ربَّ الْعَالَمينَ .

خطب أمير المؤمنين عليه السّلام در لزوم خلافت در وجود مبارك خود

أمير المؤمنين عليه السّلام در خطبهء دوّم از « نهج البلاغه » مىفرمايد : زَرَعُوا الْفُجُورَ ، وَ سَقَوهُ الغُرُورَ ، وَ حَصَدُوا التُّبُورَ لَا يقَاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّه عليه و آله و سلّم مِنْ هَذِهِ الْامَّة أحَدٌ ، و لا يُسَوَى بِهِمْ مَنْ جَرَتْ نِعْمَتُهُمْ عَلَيهِ أبَداً . هُمْ أسَاسُ الدينِ ، وَ عِمَادُ الْيقِينِ ؛ إلَيهِمْ بَقِئُ الْغالِى ، وَ بِهِمْ يلْحَقُّ التَالِى ، وَ لَهُمْ خَصَائِصُ حَقِّ الْوِلَاية ، وَ فِيهِمُ الوَصِية وَ الوِرَاثَة . الانَ إذْ رَجَعَ الْحَقُّ إلَى أهْلِهِ ، وَ نُقِلَ إلَى مُنْتَقَلِهِ . « 1 » « با كردار قبيح و شنيع خود ، تخم فجور و زشتىها را كاشتند ، و با إمهال نفس و اغترارشان كه موجب آرامش نفوسشان بدين كردارها شد ، آن زرع را سيراب كردند ، و در سرِ خرمن ، هلاكت و نابودى را به عنوان ثمره از آن كشت خود برداشت كردند . يك نفر از اين امّت با آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم قابل قياس نيست ، و هيچكس از آن
هامش
( 1 ) - « نهج البلاغه » ، خطبهء دوّم ، از طبع‌محمّد عبده ، مصر ، ص 30