وَ قَالَ : مَنْ كنْتُ مَوْلَاهُ فَذَاك لَهُ * مِنْ بَعْدُ مَوْلىً فَوَاخَاهُ وَ مَا فَعَلُوا 2
لَوْ سَلَّمُوهَا إلَى الْهَادِى أبى حَسَنٍ * كفَى الْبَريَّة لَنْ تَسْتَوحِشَ السُّبُلُ 3
هَذَا يُطَالِبُهُ بِالضَّعْفِ مُحْتَقِباً * وَ تِلْك يَجْدُونَهَا فِى مَحْفِلٍ جُمُلُ 4 « 1 »
1 - « آيا رسول خدا در روز غدير در وقتى كه مردم در مكانى مجتمع بودند ، به پا برنخاست و خطبه نخواند ؟
2 - و آيا نگفت : هر كس من صاحب اختيار او هستم ، پس از من اين على صاحب اختيار اوست ؟ و آيا با على عقد برادرى نبست و او را برادر خود قرار نداد ؟ و ليكن آن مردم طبق گفتار رسول خدا عمل نكردند كه گفت :
3 - اگر ولايت را به راهبرى و راهنمائى علىّ ابو الحسن بسپارند او تمام مردم جهان را كفايت مىكند و از راههاى خدا و طرق هدايت و سلامت بدون ترس مىگذرند .
4 - ابو الحسن علىّبنأبىطالب مطالبه امر را مىكند در حالى كه بواسطه ضعف و نداشتن يار و معين مُتَوقّف و مُحتبس است . و مردم بهطور اجتماع آن خلافت را در محفلى بهطور عطيّه و رايگان مىيابند ( و يا به سوى ديگر سوق مىدهند و مىرانند ) . »
ابن حَمَّاد گويد :
ألَا إنَّ هَذَا وَلِى لَكمْ * أطِيعُوا فَوَيْلُ لِمَنْ لَمْ يُطِعْ « 2 »
« آگاه باشيد كه اين مرد ولىّ شماست و از او اطاعت كنيد ، و واى بر آن كه اطاعت نكند . »
و نيز ابن شَهْر آشوب از عَوْنى آورده است :
يقُولُ رَسُولُ اللهِ هَذَا لِامَّتِى * هُوَ الْيَوْمَ مَوْلىً رَبِّ مَا قُلْتُ فَاسْمَعِ 1
فَقَامَ جَحُودُ ذُو شِقَاقِ مُنَافِقُ * ينَادِىَ رَسُولَ اللهِ مِنْ قَلْبِ مُوجِعِ 2
أعَنْ رَبِّنَا هَذَا أمْ أنْتَ اخْتَرَعْتَهُ * فَقَالَ : مَعَاذَ اللهِ لَسْتُ بِمُبْدِعِ 3
هامش
( 1 ) - « مناقب » ج 1 ، ص 537 و ص 538 . و « الغدير » ج 4 ، ص 124 . در بيت چهارم در « مناقب » يجْدونَها با جيم معجمه ضبط كرده است ؛ و در « الغدير » با حاء مهمله : يحْدُو بِهَا . و در هر دو حال مفاد و حاصل واحد است ، و ضمير مؤنّث به خلافت بر مىگردد .
( 2 ) - « مناقب » ابن شهرآشوب ، طبع سنگى ، ج 1 ، ص 535 تا 538 .