تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 93

مساهمون:

ص٩٣
نگفته‌اند . خداوند اين آيه را فرستاد :
يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ ما قالُوا وَ لَقَدْ قالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَ كَفَرُوا بَعْدَ إِسْلامِهِمْ وَ هَمُّوا بِما لَمْ يَنالُوا وَ ما نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْناهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْراً لَهُمْ وَ إِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذاباً أَلِيماً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ ما لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ .
« 1 » « اين منافقين به خدا سوگند مىخورند كه چنين سخنى را نگفته‌اند ، و تحقيقاً سخن كفر را گفته‌اند و بعد از اسلام آوردنشان كافر شده‌اند ، و عزم و همّت خود را بر آن چيزى داشتند كه بدان كامياب نشدند . و اين انتقامشان ( از اسلام و قرآن و رسول خدا و وَلىِّ عهد او ) نبود مگر به جهت پاداشى كه خداوند و رسول او ، از فضل خود ايشان را بى نياز و عزيز و غنى فرموده‌اند . پس اگر از اين عملشان بازگشت كنند براى ايشان پسنديده است ، و اگر پشت نموده و اعراض نمايند خداوند در دنيا و آخرت ، آنان را به عذاب دردناكى مُعذَّب مىكند . و البّته در اين صورت ايشان در روى زمين هيچ ولى و مولائى ، و هيچ نصير و معينى ندارند . » رسول خدا ( ص ) فرمود : مَا أظَلَّتِ الْخَضْرَاءُ وَ مَا أقَلْتِ الْغَبْرَاءُ عَلَى ذِى لَهْجَة أصْدَقَ مِنْ أبى ذَرٍّ « 2 » « آسمان نيلگون سايه نيفكنده ، و زمين غبار آلوده خاكى رنگ برخود بار نكرده است صاحب سخن و گفتارى را كه از ابو ذّر صادق‌تر و راستگوتر باشد . » در روايت ابو بصير از حضرت صادق ( ع ) در خبرى وارد است كه إنَّ النَّبِىَّ ( ص ) قَالَ : أمَّا جَبْرَئيِلَ نَزَلَ عَلَىَّ وَ أخْبَرَنى أنَّهُ يُؤْتَى يَوْمَ الْقِيَامَة بِقَوْمٍ إمَامُهُمْ ضَبٌّ فَانْظُرُوا أنْ لَا تَكُونُوا اوُلَئِكَ فَإنَّ اللهَ تَعَالَى يِقُولُ :
يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ .
« 3 » « جبرائيل بر من فرود آمد خبر داد كه در روز قيامت جماعتى را در محشر حاضر مىكنند كه پيشواى آنها ضبّ ( سوسمار ) است . شما در حال خود نظر كنيد ببينيد از آن دسته نباشيد ، زيرا كه خداوند تعالى مىفرمايد : روزى مىرسد كه ما هر دسته از مردم را به امامشان مىخوانيم و به نام امام آنها را صدا مىكنيم و طلب
هامش
( 1 ) . آيه 74 ، از سوره 9 : توبه . ( 2 ) . « مناقب ابن شهرآشوب » ، ج 1 ، ص 539 . ( 3 ) . « مناقب ابن شهرآشوب » ، ج 1 ، ص 539