أَوْ بَدِّلْهُ
« 1 »
و گفتند آن كسانى كه اميد لقا و ديدار ما را ندارند : تو قرآنى غير از اين قرآن بياور و يا آن را تبديل كن ) وارد است كه : اين گفتار دشمنان خداست كه درباره رسول او در غيبتش مىگفتند و چنين مىپنداشتند كه او سخن آنها را نمىشنود : اگر محمّد ما را به جاى على به ولايت بنشاند و يا آيهاى را به جاى آيه ديگرى بنشاند درست است . »
خداوند عزّ و جّل بر ردّ سخن ايشان فرمود : اى پيغمبر بگو :
ما يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقاءِ نَفْسِي إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ .
« من اين طور نيستم كه بتوانم از نزد خودم چيزى را تغيير و تبديل دهم ، من فقطّ متابعت از آن چيزى را مىنمايم كه به من وحى شده است ، من از پروردگارم در صورت عصيان و گناه از امر او نگران هستم كه در روز بزرگى مرا به عذاب خود مبتلا كند . »
و از حضرت ابوالحَسَن موسى بن جَعْفر عليهما السّلام وارد است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مردم را به ولايت خصوص علىّبنأبىطالب فرا خواندند ؛ مردم آن حضرت را متّهم كردند و از نزد او خارج شدند ، اين آيه را خداوند فرستاد :
قُلْ إِنِّي لا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا
و لا نفعا
قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ
( ان عصيته )
أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً إِلَّا بَلاغاً مِنَ اللَّهِ وَ رِسالاتِهِ
( فى على )
وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
( فى ولاية على )
فَإِنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أَبَداً .
« 2 »
« بگو اى پيغمبر ! من ابداً مالك چيزى براى شما نيستم نه ضررى و نه منفعتى ! بگو ( اگر من مخالفت امر خداوند را بكنم ) هيچ كدام از مردم نمىتواند مرا در پناه خود آورد و من غير از خدا براى خودم هيچ پناهگاهى نمىيابم - مگر اينكه از خداوند و رسالات او ( درباره على ) ابلاغ كنم - و هر كس كه خدا و رسول او را ( درباره ولايت على ) مخالفت كند ، جزاى او آتش جهنّم است كه در آن مخلّد
هامش
( 1 ) - آيه 15 ، از سورهء 10 : يونس . و تمام آيه اين طور است :وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هذا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ ما يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقاءِ نَفْسِي إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ .( 2 ) . اقتباس از آيه 21 تا 23 ، از سورهء 5 72 جِنّ ؛ زيرا كه در آيه شريفه اوّلًاضَرًّا وَ لا رَشَداًمى باشد ، و ثانياً كلمة إِنْ عَصَيتُهُ در آيه نيامده است .