« الإمامة و السّياسة » كتابى است از عامّه كه از نقطهنظر صحّت ، و از جهت قدمت نظير او در كتب عامّه نيست . مؤلّف او : أبى محمّد عبد الله بن مسلم دينورى متوفّى در سنهء 270 هجرى است .
محمّد فريد وجدى بعد از آنكه قدرى از قضاياى سقيفه را بيان مىكند ، مىگويد : اين مختصرى بود از آنچه علّامهء دينورى در كتاب خود : « الإمامة و السّياسة » تفصيلا آورده است « 1 » .
و پس از آنكه خطبهء أبو بكر را در سقيفهء بنى ساعده نقل مىكند ، و در پاورقى مىگويد : اين خطبه را از كتاب « الإمامة و السّياسة » أبى محمّد عبد الله بن مسلم دينورى متوفّى در سنهء 270 هجرى نقل كرديم ، سپس در متن مطالب مىگويد : و اين كتابى كه ما اين خطبه را از آن نقل كرديم از قديمترين كتب و از موثّقترين آنها است ، كه در مسائل خلافت اسلامى نوشته شده است « 2 » .
و چون نتوانستند مطالب اين كتاب را إنكار كنند ، آن را از كتب ممنوعه إعلام كردند . اين كتاب و كتاب « ينابيع المودّة » قندوزى حنفى ، از يكصد سال پيش كه طبع در اين نواحى رائج شد و به طبع رسيد ، در كشور عثمانى ( تركيّهء امروز ) و در عراق ممنوع بود ، و ليكن رفته رفته در اين سنوات اخير به علّت زياد شدن نسخههاى آن در دست مردم و در كتابخانهها نتوانستند از خريد و فروش آن جلوگيرى كنند .
در كتاب « الإمامة و السّياسة » از امتناع امير المؤمنين عليه السّلام از بيعت ، و از تحصّن زبير و مقداد و سلمان و غيرهم به خانهء فاطمه عليها السّلام ، و از بردن أمير المؤمنين به مسجد ، و از رفتن حضرت فاطمه به دنبال او ، و از پناه بردن آن حضرت به قبر رسول خدا ، و از استنصار آن حضرت بوسيلهء فاطمه - سلام الله عليها - از مهاجر و انصار مطالبى وارد است .
مخالفان ولايت با اين همه ستمها و اذيّتها به مقام ولايت ، و با اين همه كوششها براى إخفاء ولايت ، شگفتا كه بر خود ستم كردند ، كه از اين آبشخوار
هامش
( 1 ) - « دائرة المعارف وجدى » ج 3 ، ص 745 .
( 2 ) - همين كتاب ، ص 749 .