15 - محبّ الدّين طبرى متوفّى در 694 در دو كتاب خود به نام : « الرّياض النّضرة » و « ذخائر العقبى » .
16 - حمّوئى متوفّى در 722 در « فرائد السّمطين » .
17 - هيثمى متوفّى در 807 در « مجمع الزّوائد » .
18 - ذهبى متوفّى در 830 در « تلخيص » .
19 - جزرى متوفّى در 830 در « أسنى المطالب » .
20 - قسطلانى متوفّى در 923 در « المواهب اللّدنيّة » .
21 - متّقى هندى متوفّى در 975 در « كنز العمّال » .
22 - هروى قارى متوفّى در 1014 در « المرقاة فى شرح المشكاة » .
23 - تاج الدّين مناوى متوفّى 1031 در « كنوز الحقائق فى حديث خير الخلائق » ، و در « فيض القدير » .
24 - شيخانى قادرى در كتاب « الصّراط السّوىّ فى مناقب آل النّبىّ » .
25 - با كثير المكّى متوفّى در 1047 در « وسيلة الآمال من مناقب الآل » .
26 - أبو عبد الله زرقانى مالكى متوفّى در 1122 در « شرح مواهب » .
27 - ابن حمزهء دمشقى حنفى در كتاب « البيان و التعريف » . و غير ايشان از محدّثان ديگر .
همچنان كه مفسّرين در برابر ديدگان خود آياتى را از قرآن كريم مىنگرند كه در اين مسئله نازل شده است ، و بنابراين بر خود ختم و لازم مىشمرند كه در مدارك تفسيرى و شأن نزول آنها گردش كنند ، و چنين نمىپسندند كه عمل آنها ناقص و سعى آنها معيوب باشد .
و مفسّرانى كه آيه غدير را در تفسير خود آوردهاند عبارتند از :
1 - طبرى متوفّى 310 در تفسير خود .
2 - ثعلبى متوفّى 427 / 437 در تفسير خود .
3 - واحدى متوفّى 468 در « أسباب النّزول » .
4 - قرطبى متوفّى 567 در تفسير خود .
5 - أبو السّعود در تفسير خود .
6 - فخر رازى متوفّى 606 در تفسير كبير خود .
امام شناسى (فارسى) — صفحة 169
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٦٩