در اينجا ديگر بحث دربارهء شهور و سنوات قمريّه و شمسيّه را به پايان مىبريم ، و در تفسير نسىء كه در آيه كريمه و در روايت شريفهء نبويّه در حجّة الوداع آمده بود ، ديگر سخنى نمىگوئيم . و به ساير مناسكى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در زمين منى انجام دادند مىپردازيم .
[ انجام سائر مناسك رسول الله صلَّى الله عليه و آله و سلَّم در زمين منى ]
از محلّى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در منى خطبه خواندند ، يكسره به قربانگاه ( منحر ) آمدند ، و شترانى را كه با خود آورده بودند ، همه را به دست مبارك خود نحر كردند .
سابقا گفتيم كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با خود 63 و يا 64 و يا 66 و يا 67 نفر شتر سوق داده بودند ، و حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام براى رسول خدا از يمن 37 و يا 36 و يا 34 و يا 33 نفر شتر آوردهاند ، و حضرت رسول الله ، امير المؤمنين عليه السّلام را در حجّ و هدى خود شريك فرمود ، و در تمام مناسك ، آن جناب همانند آن حضرت بودند .
فلهذا در موقع نحر شتران كه مجموعا يكصد نفر بود ، رسول خدا با امير المؤمنين عليه السّلام مجموعا به نحر شتران پرداختند . أوّل رسول خدا شروع به نحر كردند ، و گويند 63 نفر شتر كه به مقدار عمر آن حضرت بود نحر كردند ، در مقابل هر سال از عمر ، يك نفر شتر . و بقيّه را تا صد نفر امير المؤمنين عليه السّلام نحر كردند .
نگهبان همگى اين شتران ، ناجية بن جندب خزاعى أسلمى بود . « 1 » حضرت رسول الله دستور دادند : از هر شترى يك قطعه برگيرند ، و همه را در يك ديگ سنگى ريخته و پختند ، آنگاه آن حضرت و جناب وصىّ و الا تبارش امير المؤمنين عليه صلوات المصلّين كم كم و آهسته از شوربا و گوشت آن قدرى تناول كردند .
تمام اين يكصد شتر را پس از كشتن ، رسول خدا تصدّق كردند ، و حتّى پوست آنها را ، و حتّى جلّهاى روى شتران و آنچه بر گردنهاى آنها آويزان كرده
هامش
( 1 ) - « فروع كافى » ، ج 4 ، ص 250 . و أيضا ص 249 . و أيضا ص 247 ، و « سنن بيهقى » ج 5 ، ص 134 ، و « البداية و النهاية » ج 2 ، ص 187 و ص 188 ، و « سيرهء حلبيّه » ج 3 ، ص 302 ، و « بحار الانوار » ج 6 ، ص 666 ، و « روضة الصّفا » ج 2 ، ذكر حجة الوداع ، و « حبيب السّير » ج 1 ، جزء سوّم ، ص 410 .