پس از تشريفات لازم در 11 فروردين 1304 شمسى به تصويب رسيد و مؤتمن الملك ( حسين پيرنيا ) كه در آن دوره رئيس مجلس بود به صورت نظامنامه به دولت إبلاغ كرد كه در دوائر دولتى إجراء نمايند . و به عنوان هديهء نوروزى براى ملّت ايران ألفاظ قشنگ ارديبهشت و بهمن را آوردند ، و زهر جانكاه را با پوششهاى شيرين ملّيّت به خورد مردم دادند ، بهطورىكه تا به حال هم بسيارى از حقيقت مسئله آگاه نيستند ، و نامهاى باستانى را بر زبان مىآورند و اصلش را نمىدانند .
در اثر رسمى شدن نامهاى فروردين و ارديبهشت ، در إدارات دولتى و مدارس و تقاويم و إعلانات ، أوّلا اين نامها كه تا آن زمان جز عدّهء معدودى كسى از آنها خبرى نداشت ، مشهور و معروف شدند ، و از مدارس به منازل ، و از تقويمهاى ادارى به تقويمهاى ديوارى منزلى سرايت كرد ، و آذر و بهمن و اسفند ، همچون قل هو الله احد محفوظ هر خرد و پير ، و زن و مرد شد .
و ثانيا نام محرّم و صفر و ربيع الأوّل و جمادى الثّانى و ذوالقعده و غيرها كم كم از بين رفت ، نه كسى از اين ماهها ، و از دخول و خروجش خبرى داشت ، و نه أعمال روزانه و تكاليف اجتماعيّه و تشريفات و دعوتها و جشنها و ماتمها و عزاهاى خود را بر اين ماهها منطبق مىنمود .
فقط ماه محرّم به جهت عزادارى ، و ماه رمضان به جهت روزه ، قدرى معروفتر بود ، و به جز پيرمردان تمام مردم كه مىخواستند مثلا در ماه رمضان روزه بگيرند مىگفتند : مثلا بايد إمسال از 15 بهمن ماه تا 14 اسفند ماه روزه بگيريم ، همچون جوانان مسلمان در خارج از كشور كه أعمال عباديّهء خود را با روزهاى ماههاى فرنگى همچون فوريه و مارس و آوريل و مه و ژوئن و ژوئيه و غيرها منطبق مىنمايند .
[ تغيير ساعت غروب كوك به ظهر كوك ]
و اين درست ، در خطّ همان راهى است كه استعمار كافر براى منزوى كردن آئين استوار اسلام كشيده و ترسيم نموده است ، و از اينجا نيز درست در مىيابيم كه آن كافر تا چقدر در انجام مرام خود پيروز شده ، و نامهاى أجنبى و زردشتى را به جاى نامهاى اسلامى نشانده ، و دست هر مرد و زن ، و مورد استعمال هر عالم و عامى ، و هر