مجلسين با ايمانى قاطع به نظام شاهنشاهى ، كه در طول بيش از 25 قرن منشأ و مبناى قوام و دوام قوميّت و ملّيّت كشور ما بوده است ، آغاز سلطنت كورش كبير بنيان گزار شاهنشاهى ايران را به عنوان سرآغاز تقويم و مبدأ تاريخ ملّى ايران به شمار مىآورد « 1 » ، مجلسين با اعتقاد راسخ به اصول حزب رستاخيز ملّت ايران ، اين قطعنامه را در جلسهء مشترك مورّخ بيست و چهارم اسفند ماه يكهزار و سيصد و پنجاه و چهار تصويب نمودند .
[ مرحلهء سوّم از خطّ استعمار : تبديل سالهاى هجرى به شاهنشاهى ]
در اين جلسه ابتدا رئيس مجلس و بعد سناتور دكتر عيسى صديق ، هلاكو رامبد ، سناتور عماد تربتى ، دكتر مصطفى ألموتى ، سناتور شوكت ملك جهانبانى ، خانم دكتر مهين صنيع صحبت كردند ، و آنگاه قطعنامه به اتّفاق آراء تصويب شد .
ابتدا شريف امامى طىّ نطق افتتاحيّهء خود از زحمات شاه تجليل كرده ، و اظهار مىدارد براى كمى وقت ، دو مجلس در هم إدغام شده ، و از هر كدام سه نفر نماينده صحبت مىنمايند ( روز تولّد رضا شاه ) .
قطعنامه توسّط دكتر جواد سعيد نائب رئيس مجلس شوراى ملّى قرائت شد و آنگاه هويدا سخن گفت .
سخنران أوّل دكتر صديق بود كه پس از ستايش از زحمات رضا شاه ، و شرح احوال ايران در آن دوره ، و هرج و مرج ، إقدامات مهمّ او را به چند مورد تقسيم مىكند :
هامش
( 1 ) - بايد دانست كه از صدر اسلام تاكنون همهء مسلمانان جهان مبدأ تاريخ خود را هجرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از مكّهء مكرّمه به مدينهء طيّبه قرار دادهاند ، و اين تصويبنامهاى كه از مجلسين گذشت ، إعلان به خروج از صفّ مسلمين ، و جدائى از آنان به عنوان عدم اعتناء به شأن رسول خدا بود . مسعودى در كتاب « التّنبيه و الإشراف » از ص 195 تا ص 240 آورده است كه مسلمانان از هجرت به بعد براى هر يك از سنوات به مناسبت واقعهء مهمّى كه در آن سنه واقع شده است آن سال را به آن ناميدهاند و آن نام ، علم براى آن سال شده است . سال هجرت را سنة الهجرة گفتند . سال دوّم را سنة الأمر ، سال سوّم را سنة التّمحيص . سال چهارم را سنة الترفيه . سال پنجم را سنة الأحزاب . سال ششم را سنة الاستئناس . سال هفتم را سنة الاستغلاب . سال هشتم را سنة الفتح . سال نهم را سنة . . . و سال دهم را سنة حجّة الوداع و سال يازدهم را سنة الوفاة . و در ص 252 گويد : در سنة 17 يا 18 عمر با اصحاب رسول الله دربارهء تاريخ مشورت كرد كه مبدأ تاريخ مسلمين چه باشد ؟ آراء و نظريّهها بسيار شد . حضرت امير المؤمنين علىّ بن أبي طالب فرمودند : مبدأ روزى باشد كه رسول اللّه هجرت كرد و زمين شرك را ترك فرمود . همين سال را مبدأ گرفتند ولى تاريخ را از اول محرّم قرار دادند كه قبل از آمدن پيامبر به دو ماه و دوازده روز بود ، و دوست داشتند مبدأ تاريخ از أوّل باشد .