بارى هر چه وكلاى مخالف گفتند : بايد روى اين مطالب تأمّل شود ، و فعلا كارهاى مهمترى مجلس در بر دارد ، و فعلا در آن موادّ مذاكره كنيم ، و وقت مجلس را به تغيير نام نگيريم ، سودى نبخشيد ، و با قيام و قعودهائى با فوريّت رأى گرفته شد .
[ نام شش ماه از ماههاى باستانى براساس اسامى فرشتگان در آئين زردشت است ]
در اين جلسه حقيقتا نمايندگان مخالف را إغفال كردند و گفتند : ألفاظ باستانى و حفظ مليّت و قوميّت است ، ديگر شرح ندادند كه اين ألفاظ از أوستا گرفته شده ، و نام شش فرشتهء نمايندهء أهور مزدا كه زنده و جاودانهاند در ميان اين ماههاست ، و آنها عبارتند از : ارديبهشت و خرداد و أمرداد و شهريور و بهمن و اسفند .
بسيارى از نمايندگان مخالف هم گيج و ويج شده ، نمىفهميدند چه بگويند ، مىگفتند : ما با آداب و رسوم ملّيّت مخالف نيستيم . يك نفر نگفت : اين آداب ملّيّت ، ملّيّت زردشت است ، اسلام آئين زردشت را به باد فنا داد ، و آفتاب درخشانش ديگر زمينهاى براى ذكرى از أهور مزدا و فرشتگان او باقى نمىگذارد .
در كشور اسلام و آئين محمّدى و رسميّت قرآن كريم ، چه معنى دارد كه تاريخ را بر اساس روزها و ماههاى زردشتى قرار دهند ؟ اين نسخ اسلام است ، صحبت از ألفاظ قشنگ نيست ، صحبت از حملهء ديو شوم أهريمنى بر كيان اسلام است . امروز شما نام ماهها را به نام فرشتگان مذهب زردشت مىگذاريد ! و از ترس
هامش
و در جهان مينوى بخشايش ايزدى ، جزاى كارهاى نيكوكاران است ، و در جهان خاكى نگهبانى گياه با أمرداد است .
استرابون مورّخ يونانى معبد أمرداد را در آسياى صغير ديده است ، أمرداد روز از ماه أمرداد جشن أمردادگان بر پا مىشده . . .
زرتشتيان ايران هم آن را أمرداد خوانند ( از حاشيهء دكتر معين بر برهان قاطع ، ذيل مرداد ) . و نيز در اين تعليقه آورده است كه : تات كه پسوند است ، دالّ بر اسم مجرّد مؤنّث است .
و نيز در همين لغتنامه در مادّهء أمشاسپند گويد كه : به معناى فرشته و ملك است ، و در أوستا « أمشه و سپنته » آمده : مركّب از دو جزء : جزء اوّل ( أمشه ) نيز مركّب است از ( ا ) علامت نفى ، و ( مشه ) از ريشهء مر به معنى مردن ، جزء دوّم ( سپنته ) يعنى مقدّس ، مجموعا به معنى « جاودان مقدّس » است .
شمارهء أمشاسپندان يا مهين فرشتگان هفت است كه نام شش تاى آنان در ضمن ماههاى دوازدهگانهء كنونى مندرج است . هومن بهمن ، اشه و هيشته ارديبهشت ، خشتره و ائيريه شهريور ، سپنته ارمئيتى سپندارمذ ، هئوروتات خرداد ، أمرتات أمرداد ، در رأس اين شش ، سپنتامينيو ( خرد مقدّس ) قرار داشته است ، بعدها به جاى او أهور مزدا را گذاشتند ، در گاتها كه قديمىترين قسمت أوستا است نام أمشاسپندان به كرّات ذكر شده است .