شصت و شش نفر از حفّاظ و مشايخ بزرگ اهل تسنّن با ذكر نام و نام كتاب آورده است كه همگى شأن نزول اين آيه را دربارهء امير المؤمنين عليه السّلام دانستهاند . و در اين صورت انكار ابن تيميّهء معاند شيعه و مروّج حزب امويّه غير از عناد و انكار امر بديهى ، محملى نخواهد داشت .
حضرت استاد علامهء طباطبائى - رضوان الله عليه - بعد از آنكه بحث بليغى دربارهء آيه ولايت فرموده و از هر دسته از روايتى در اين مقام گلچينى را ذكر نمودهاند ، در آخر بحث مىفرمايند :
روايات وارده در نزول اين دو آيه در داستان تصدّق انگشترى بسيار است ، و مقدارى از آنها را بحرانى در كتاب « غاية المرام » از مصادرى ذكر كرده است . و تمام اين روايات بعينها در آن مصادر موجود است . و ما در كيفيّت وقوع اين قضيّه به همان روايات منقوله با اختلاف لحن و كيفيّتى كه داشت ، اكتفا كرديم .
و در نقل اين روايات بسيارى از صحابهء رسول الله اشتراك دارند همچون : أبو ذرّ غفارىّ ، و عبد اللّه بن عبّاس ، و أنس بن مالك ، و عمّار بن ياسر ، و جابر بن عبد اللّه أنصارى ، و سلمة بن كهيل ، و أبو رافع ، و عمرو بن عاص ، و علىّ بن أبي طالب ، و الحسين بن علىّ ، و همچنين از غير صحابه همچون حضرت سجّاد و حضرت باقر و حضرت صادق و حضرت هادى و غيرهم از إمامان حديث و روايت .
و أئمّهء تفسير بدون هيچگونه اعتراض و ردّى در نقل آنها اتّفاق دارند همچون أحمد بن حنبل و نسائى و طبرى و طبرانى و عبد بن حميد ، و غير از ائمّهء تفسير ، همچون حفّاظ و ائمّهء حديث .
و نيز متكلّمين ورود آنها را از رسول اللّه ، مورد تسليم و امضاء قرار دادهاند ، و فقهاء در مسئلهء فعل كثير در بحث نماز عنوان كردهاند ، و همچنين در مسئلهء ناميدن هر صدقهاى به اسم زكات ، و هيچيك از فحول أدب و پيشتازان عربيّت و ادبيّت همچون زمخشرى در تفسير « كشّاف » و أبو حيّان در تفسير خود ، در صحّت انطباق آيه با روايات وارده در مورد أمير علىّ بن ابي طالب امير المؤمنين عليه السّلام مناقشهاى ننمودهاند . و راويان اين احاديث همچنين به طور تلقّى به قبول و عدم ايراد و نقاش روايات را ذكر كردهاند ، با اينكه همگى از اهل لسان و عربيّت مىباشند .
امام شناسى (فارسى) — صفحة 247
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٤٧