و نيز وقتى آيه وليجه آنجا كه خدا مىفرمايد : « و اتّخاذ نكردهاند غير از خدا و غير از رسول خدا و غير از مؤمنين را پناه و همراز خود » نازل شد ، مردم گفتند : اى رسول خدا ! آيا مراد از اين آيات بعض از مؤمنين بخصوصهم هستند ، يا آنكه جميع مؤمنان مىباشند ؟ ! در اين حال خداوند پيامبرش را أمر نمود كه : واليان أمر را به ايشان بشناساند ، و همان طورى كه معناى نماز ، و روزه ، و زكات ، و حجّ و كيفيّت بجا آوردن آنها را به مردم نشان داده و شناسانده است ، ولايت را نيز بشناساند و كيفيّت و مورد آن را واضح و روشن سازد .
و بر همين اساس بود كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مرا در روز غدير به خلافت نصب كرد ؟ ! » .
و از جمله آنكه طبرسى ، در ضمن حديث احتجاج امير المؤمنين عليه السّلام با مهاجرين و انصار ، روايتى از سليم بن قيس روايت مىكند كه او مىگويد : مردى به علىّ بن أبي طالب عليه السّلام - بطورى كه من مىشنيدم - گفت : از بهترين منقبتهاى خودت مرا خبردار كن ! حضرت فرمود : از آنچه خداوند در كتاب خودش نازل كرده است تو را خبر دهم ؟ ! گفت : از آنچه خداوند در كتاب خودش در شأن تو نازل كرده است ! حضرت فرمود : آيه
أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ
( آيه 17 از سورهء 11 : هود ) .
« آيا آن كسى كه بر حجّت و بيّنهء خداوند است ، ( محمّد رسول خدا ) و در كنار او شاهدى از اوست ( علىّ ولىّ اللّه ) . من شاهدى از رسول الله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هستم ! و آيه :
وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ
( آيه 43 از سورهء 13 : رعد ) .
« و كسانى كه كافر شدهاند ، به تو ( اى پيغمبر ) مىگويند : تو فرستادهء خدا نيستى ! بگو خداوند شاهد و گواه من است در ميان من و شما و كسى كه علم كتاب در نزد اوست نيز شاهد و گواه من است » .