است ، رفيق و همراه راه شما : علىّ بن أبي طالب عليه السّلام است كه راجع به او آياتى در كتاب خداوند عزّ و جلّ وارد شده است :
از جمله :
وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ
( آيه 43 ، از سورهء 13 : رعد ) .
« و آن كسى كه در نزد او علم كتاب است » .
و از جمله :
أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ
( آيه 17 از سورهء 11 : هود ) .
« آيا آن كسى كه از طرف پروردگار داراى بيّنه و برهانى ( رسول خدا ) و در كنار او شاهدى است ( علىّ ولىّ الله ) » .
و از جمله :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
« 1 » . ( آيه 55 ، از سورهء 5 : مائده ) و سدّى در تفسير خود آورده است كه اين آيه دربارهء علىّ عليه السّلام نازل شده است « 2 » .
و علّامهء مجلسى رضوان الله عليه بعد از آنكه اين روايات را از كتاب « طرائف » نقل كرده است مىگويد : آنچه را كه ما در اينجا از روايات سيّد ابن طاوس و غيره آوردهايم ، ابن بطريق در كتاب « عمدة » با اسانيد بسيارى از صحاح خودشان آورده است ، هر كس مىخواهد به كيفيّت اسناد آن دست يابد به كتاب « عمدة » مراجعه كند .
و سپس علّامهء مجلسى اضافه مىكند كه در « جامع الاصول » از « صحيح » نسائى از ابن سلام خبر أوّلى را كه ما از سيّد ابن طاوس آوردهايم آورده است ( با مختصر اختلافى در لفظ ) .
و ابن بطريق همچنين در « مستدرك » از حافظ ابو نعيم با اسناد خود از زيد بن حسن از پدرش آورده است كه من شنيدم عمّار ياسر مىگفت : وقف لعلىّ سائل و هو راكع فى صلوة تطوّع فنزع خاتمه فأعطاه .
هامش
( 1 ) - اين روايت را ابن مغازلى در ص 313 و ص 314 در تحت شمارهء 358 آورده است و در « غاية المرام » از او در تحت شماره هفتم از عامّه در ص 104 آورده است و « تفسير الميزان » ج 6 ص 21 از « مناقب » ابن مغازلى روايت كرده است .
( 2 ) - « الطّرائف فى معرفة مذاهب الطّوائف » ط حروفى ، ص 48 و ص 49 .