و از طرق ديگر از ابن عبّاس ، و در باب 40 از ابن عبّاس و عمّار بن ياسر ، و قاضى عضد ايجىّ در « مواقف » ج 3 ص 276 ، و محبّ الدّين طبرىّ در « رياض النّضرة » ج 2 ص 227 از عبد الله بن سلام از طريق واحدىّ و ابو الفرج و فضايلى و در ص 206 و در « ذخائر » ص 102 از طريق واقدى و ابن جوزىّ ، و ابن كثير شامى در تفسير خود ص 71 به طريقى از أمير المؤمنين ، و از طريق ديگرى از ابن أبى حاتم از سلمة بن كهيل ، و از ابن جرير طبرىّ با اسناد خود از مجاهد و سدّى ، و از حافظ عبد الرّزاق با اسناد خود از ابن عبّاس ، و با طريق حافظ ابن مردويه با إسناد خود از سفيان ثورى از ابن عبّاس ، و از طريق كلبىّ از ابن عبّاس .
و گفته است كه : اين اسنادى است كه در آن هيچگونه قدحى نيست ، و از حافظ ابن مردويه با لفظ امير المؤمنين ، و عمّار و ابو رافع ، و ابن كثير همچنين در « البداية و النّهاية » ج 7 ص 357 از طبرانى با اسناد خود از امير المؤمنين ، و از طريق ابن عساكر از سلمة بن كهيل ، و حافظ سيوطىّ در « جمع الفوائد » همچنان كه در « كنز العمّال » ج 6 ص 391 وارد است از طريق خطيب در متّفق از ابن عبّاس و در ص 405 از طريق ابو الشّيخ و ابن مردويه از امير المؤمنين ، و ابن حجر در « صواعق » ص 25 ، و شبلنجى در « نور الأبصار » ص 77 حديث ابو ذر مذكور از ثعالبى ، و آلوسىّ در « روح المعانى » ج 2 ص 329 و غير ايشان « 1 » .
2 - و نيز بحرانى از كتاب « الجمع بين الصّحاح السّتّة » كه مؤلّف آن رزين است ، در جزء سوّم در تفسير سورهء مائده ، در آيه شريفهء :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
از « صحيح » نسائى ، از عبد الله بن سلام روايت كرده است كه او مىگويد : من به خدمت رسول الله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آمدم ، و گفتم : از آن هنگامى كه ما اسلام آوردهايم ، قوم ما جهودان با ما دشمنى مىكنند ، و قسم خوردهاند كه با ما سخن نگويند ، خداوند اين آيه را فرستاد ، و سپس بلال براى نماز ظهر اذان گفت ، و مردم برخاستند براى خواندن نماز ، و مردم در همين حالى كه مشغول ركوع و سجود بودند ، سائلى سؤال كرد ، و علىّ
هامش
( 1 ) - « الغدير » ج 2 ، ص 52 و ص 53 .