حاجت خواستن از پيامبر اكرم ، و امامان معصوم ، عين حاجت خواستن از خداست ، و اين مسئله عين توحيد است .
در فلسفهء متعاليه و حكمت اسلام ، وجود وحدت در كثرت ، و كثرت در وحدت ذات حقّ به اثبات رسيده است ، خداوند تبارك و تعالى همانطور كه داراى اسم أحديّت است ، كه مبرّى از جميع أسماء و تعيّنات ، و منزّه از هر اسم و رسم مىباشد ، و آن أحديّت دلالت بر همان ذات بسيط و صرف كه عارى از هر گونه تعلّقات ، و منطبق عليه مفهومات مىكند ، همين طور داراى اسم واحديّت است ، كه به ملاحظهء ظهور و طلوع او ، در عالم أسماء و صفات كلّيّه و جزئيّه ، و پيدايش همهء عوالم چه از ملك و چه از ملكوت ملاحظه شده است .
وهّابيّه مىگويند : خداوند عوالم را بدون واسطه خلق كرده است ، و موجودات علوى ، و فرشتگان سماوى ، و أرواح مجرّدهء قدسيّه ، هيچ تأثيرى در آفرينش ندارند ، و هيچگونه عنوان واسطگى به خود نمىگيرند ، بنابر اين استمداد از روح رسول الله ، و إمامان و از ملائكه حتّى ملائكهء مقرّبين شرك است .
جواب مىدهيم : آيا استمداد از أرواح به صورت زنده ، مثل پيغمبر زنده ، و امام زنده شرك نيست ؟ ! آيا استمداد از عالم ، و طبيب ، و متخصّص ، و كشاورز ، و صنعتكار ، شرك نيست ؟ ! اگر شرك است ، چرا شما استمداد مىكنيد ؟ ! دست از هر گونه استمدادى در عالم طبع و در حيات دنيا برداريد ، تا پس از چند لحظهاى همگى بميريد ! و به ديار عدم ، و موطن اصلى خود برگرديد ! و اگر شرك نيست ، چه تفاوت دارد ، بين استمداد از پيامبر زنده ، و از روح او پس از مرگ ؟ ! چه تفاوت دارد بين استمداد از طبيب جرّاح ، براى عمل آپانديس مثلا ، و استمداد از جبرئيل ؟ ! مىگويند : اينها شرك نيست ، و آنها شرك است ! چون أرواح آنها ديده نمىشوند ، و به صورت نمىآيند ، و خلاصه استمداد از اسباب طبيعى و مادّى شرك نيست ، ولى از أمور معنوى و روحانى شرك است . استمداد از مادّهء كثيف شرك نيست ، و از نفوس عاليهء مجرّدهء قدسيّه شرك است .
امام شناسى (فارسى) — صفحة 144
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٤٤