مى توانست زمين را بوسه زند ، و بر بالاى سر أمير المؤمنين ابرى پيدا شد ، كه بر تاج و تارك او سايه مىافكند .
و گردانندهء آن ابر ، جبرائيل بود كه هر جا على مىخواست آن را مىبرد ؛ و زمانهاى بسيار گذشت كه سايههاى خود أميرالمؤمنين ، جبرئيل را دور مىكرد و او را از منزلت و قيمت مىانداخت . »
و شيخ طوسى در « أمالى » از أبو محمّد فخّام با سند خود از أبو مريم از سلمان روايت كرده است كه گفت : « ما در نزد رسول خدا " صلّى اللّه عليه و آله و سلّم " نشسته بوديم كه علىّ بن أبىطالب " عليه السّلام " وارد شد . حضرت رسول يك دانه ريگ به دست أميرالمؤمنين دادند . چون ريگ در دست او قرار گرفت شروع به سخن كرد و گفت : لَا إلَهَ إلّا اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ ، رَضيتُ باللهِ رَبَّاً وَ بِمُحَمَّدٍ نَبِياً وَ بِعَلِىٍّ وَلِيًّا . « نيست معبودى جز خداوند عزّ و جلّ ، و محمّد است رسول خدا ، به خدا راضى شدم كه پروردگارم باشد و به محمّد كه پيغمبرم باشد و به على كه صاحب اختيار و مولايم باشد . » فقالَ النَّبِىُّ صلّى الله عليه و آله و سلّم : مَنْ أصبَحَ مِنكُم راضِياً بِوِلَايَة عَلىٍّ فقَدْ أَمِنَ خَوْفَ اللهِ وَ عِقَابَهُ . « حضرت رسول خدا فرمودند : كسى كه روزگار خود را بگذراند و راضى باشد به ولايت علىّ بن أبىطالب از خوف و عذاب خدا ايمن است » « 1 »
عونى گويد :
مَن صاحِبُ المِنديلِ وَ السَّطْلِ وَ مَن * فى كَفِّهِ سَبَّحَ لِلّهِ الحَصى « 2 »
« صاحب حوله و سطل و آن كسى كه در دست او ريگها تسبيح خدا كردند ، كيست » ؟
و ابن حمّاد گويد :
مَن سَبَّحَتْ فى كَفِّهِ بيضُ الحَصى * لِيَكُونَ ذَاكَ لِفَضْلِهِ تِبياناً « 3 »
« على كسى است كه در دست او ، ريگهاى سفيد ، تسبيح خدا كردند ، تا اين براى فضل و فضيلت او ، دليل و برهانى آشكار بوده باشد . »
عبد الواحد بن زيد گويد : « من در طواف كعبه بودم ديدم دخترى به خواهرش مىگويد : لا وَ حَقِّ المُنتَجَبِ بِالوَصِيَّة الحَاكِمِ بِالسَّويَّة العادِلِ فى القَضِيَّة العالى
هامش
( 1 ) . « مناقب » ابن شهرآشوب ج 1 ، ص 466 .
( 2 ) . همان مصدر .
( 3 ) . همان مصدر .