جواب مكتوب عبد الرّزّاق كاشى از سوى علاء الدّوله :
قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ
الآية ، « 1 » بزرگان دين و روندگان راه يقين به اتّفاق گفتهاند كه : از معرفت حقّ برخوردارى كسى يابد ، كه طيب لُقمه و صدق لهجه شعار و دثار او باشد ؛ چون اين هر دو مفقود است ، از اين طامّات و تُرَّهات چه مقصود ؟ !
فأمّا آنچه از شيخ نور الدّين عبد الرّحمن اسفراينى قدّس اللهُ تعالى روحَه روايت كرده است ، مدّت سى و دو سال شرف صحبتش يافتهام ، هرگز اين معنى بر زبان او نرفت ، بلكه پيوسته از مطالعهء مصنّفات ابن العربى منع فرموده ؛ تا حدّى كه چون شنيده است كه « مولانا نُور الدّين حكيم » و « مولانا بدر الدّين » رحمهما اللهُ تعالى « فصوص » به جهت بعض طلبه درس مىگويند ، به شب آنجا رفت و آن نسخه از دست ايشان باز ستاند و بدرّيد و منع كلّى فرمود .
ديگر آنچه به فرزند اعظم ، صاحب قِران اعظم أيّده اللهُ بجُندِ التَّوفيقِ و أقرَّ عَينَ قلبِه بِنورِ التّحقيق حواله كرده است ، بر زبان مباركش رفت كه : من از اين اعتقاد و معارف بيزارم .
اى عزيز ! در وقت خوش خود بر وفق اشارت كتاب « فتوحات » را محشَّى مىكردم ، بدين تسبيح رسيدم كه گفته است : سُبْحانَ مَنْ أظْهَرَ الأشْياءَ وَ هُوَ عَيْنُها . « 2 »
نوشتم كه :
« اللَّهُ لا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ »
. « 3 » أيُّها الشَّيْخُ ! لَوْ سَمِعْتَ مِنْ
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 91 ، از سوره 6 : الانعام : « بگو : خدا ، و سپس بگذار ايشان را ( تا در خوضشان بازى كنند ) . »
( 2 ) « پاك و منزّه است آنكه أشياء را به ظهور در آورد و خودش عين آنهاست . »
( 3 ) آيه 53 ، از سوره 33 : الاحزاب اينطور است :وَ اللَّهُ لا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ.