( آيه 39 ، از سورهء إبراهيم )
و گفتارش در بسيارى از مواضع كه محمّد صلّى الله عليه و آله را بدان امر كرده است :
قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ
. « 1 » آيه 93 ، از سورهء نمل )
و گفتارش به نحو حكايت از داود و سليمان :
وَ قالا الْحَمْدُ لِلَّهِ
. « 2 » آيه 15 ، از سورهء نمل )
و خداوند در بسيارى از مواضع كلامش در قرآن كريم حكايت حمد اهل بهشت را نموده است ؛ همچون :
وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا
. « 3 » آيه 43 ، از سورهء أعراف )
و همچون :
وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ
. « 4 » آيه 34 ، از سورهء فاطر )
و همچون :
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنا وَعْدَهُ
. « 5 » آيه 74 ، از سورهء زمر )
و همچون همين آيه مورد تفسير :
وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
.
و اين آيه دلالت دارد بر آنكه الله سُبحانَه مؤمنين را كه اهل بهشتند
هامش
إسماعيل و إسحاق را بخشش نمود . »
( 1 ) « بگو : جميع مراتب سپاس اختصاص به خداوند دارد . »
( 2 ) - « و آن دو نفر گفتند : جميع مراتب سپاس اختصاص به خداوند دارد . »
( 3 ) « و گفتند : جميع مراتب سپاس اختصاص به خداوند دارد ؛ آنكه ما را بدين مقام هدايت نمود . »
( 4 ) « و گفتند : جميع مراتب سپاس اختصاص به خداوند دارد ؛ آنكه وى غم و اندوه را از ما برداشت . »
( 5 ) « جميع مراتب سپاس اختصاص به خداوند دارد ؛ آنكه وعدهاش را با ما به راستى پايان داد . »