در اين شرائط نور ايشان را كه در دنيا به آنان اختصاص داده بود برايشان به اتمام مىرساند ؛ همانطور كه خداى تعالى فرموده است :
نُورُهُمْ يَسْعى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنا أَتْمِمْ لَنا نُورَنا
. ( آيه 8 ، از سورهء تحريم )
« نورشان در برابرشان و در سمت راستشان با شتاب و سرعت به حركت در مىآيد . ايشان مىگويند : بار پروردگار ما ! نورمان را براى ما به اتمام رسان ! »
و خداوند شراب طهورى به آنها مىآشاماند كه بدان واسطه سرائرشان را از هر گونه شرك جلىّ و خفىّ پاك مىكند ، و آنان را به نور علم و يقين فرومىپوشاند ، و از قلوبشان بر سر زبانهايشان چشمههاى توحيد را جارى مىنمايد . ايشان اوّلًا خداوند را منزّه كرده و تسبيح او را مىكنند ، و سپس بر رفقايشان از پيامبران و صدّيقان و شهيدان و صالحان سلام مىفرستند ، و پس از آن خداوند سبحانه را تسبيح مىگويند و با بليغترين وجهى و بهترين و نيكوترين ثنائى او را ثنا مىكنند .
و اينست همان چيزى كه قابل انطباق مىباشد بر آن - و اللهُ أعلمُ - گفتار خداوند در دو آيه :
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ
، كه در آن ذكر جنّت ولايت و تطهير قلوبشان به ميان آمده است . و :
دَعْواهُمْ فِيها سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ
، كه در آن تنزيه خدا و تقديس و تسبيحش از هر گونه نقص و حاجت و شريك به ميان آمده است ، كه بر وجه حضورى و شفاهى تحقّق يافته است ؛ به جهت آنكه ايشان از پروردگارشان در پرده و محجوب نيستند .
وَ تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ
و اين شهود مشهد لقاء است به امن مطلق . زيرا در غير اين موطن از مواطن امن پيدا نمىشود مگر به مقدار اندك نسبى .
وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
. و در اين مشهد ذكر ثنا و تمجيد و تحميد آنها مىباشد بعد از تسبيحشان و تنزيهشان ذات اقدس او را .