آثار مطهّرون به ولايت الهيّه ، و لقاى خدا در بهشت
فرمودهاند :
اوّلين چيزى كه خداوند سبحانه بدان اولياى خود را گرامى مىدارد - آنان كه در دلشان غير از خدا نيست و براى تدبير امورشان غير از وى مدبّرى نمىباشد - آنست كه خداوند قلوبشان را از محبّت غير پاك مىكند ؛ بگونهاىكه دوست ندارند مگر خدا را ، و به چيزى دلبستگى پيدا نمىكنند مگر لِلَّهِ وَ فى اللَّهِ سُبحانَه ( براى خدا و دربارهء خداى سبحانه ) .
بنابراين آنان خداوند را منزّه مىدارند از هر شريكى كه دلشان را به سوى خود بكشاند و از ذكر خداوند سبحانه باز دارد و از هر گونه شاغلى كه آنها را از پروردگارشان به خود مشغول نمايد .
و اين عبارت است از تنزيهى كه از ايشان نسبت به پروردگارشان راجع به تمام چيزهائى كه لائق ساحت قدس او نيست ، از شريك در اسم ، و يا شريك در معنى ، و يا نقص ، و يا عدم ، مىنمايند .
و عبارت است از تسبيحى كه از ايشان دربارهء خدايشان به وقوع مىپيوندد ؛ نه تنها در قول و گفتار فقط ، بلكه در قول و فعل و لسان و قلب ايضاً .
امّا هر چه جز اينگونه باشد ، در آن شوائبى از شرك موجود است . خداى تعالى مىفرمايد :
وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ
. ( آيه 106 ، از سورهء يوسف )
« و اكثريّت آنان كه اسلام آوردهاند ايمان به خدا نياوردهاند ؛ و ايشان از زمرهء مشركان هستند . »
و اين جماعت از مؤمنانى هستند كه خداوند دلهايشان را از قَذارت و كثافت محبّت غير خودش كه شاغل از ذكر او باشد پاك و مطهّر كرده است ؛ و آن قلوب را از حبّ خودش سرشار و لبريز نموده بهطورىكه غير از او را نمىخواهند . و اوست سبحانه مجموعهء خيرى كه با وى شرّى وجود ندارد . خداوند