به آنچه را كه ما گذرانديم در اينجا از مطالب و اشاره نموديم ، و ترك خوض در آن مسالك خطيره اولى و احوط و أحرى مىباشد ؛ و اللهُ المُوفِّقُ لِلهُدى . « 1 »
روايات مرويّه از كتب خاصّه درباره حديث « لَا يَزَالُ الْعَبْدُ »
شيخ بهاء الدّين عامِلىّ در كتاب « أربعين » خود ، يكى از چهل روايت صحيحه را اين روايت شمرده است . و با سند متّصل خود از كلينى همانطور كه مجلسى از او نقل كرد ، نقل مىكند و پس از شرح زيبائى كه بعضى از آن گذشت آن را خاتمه مىدهد . « 2 »
سيّد عليخان حسينىّ حسنىّ مَدَنىّ شيرازىّ معروف به كبير ، در « شرح صحيفهء مباركهء كاملهء سجّاديّه » ايضاً آن را ذكر نموده است . « 3 »
سيّد حسن شيرازى در كتاب « كلمه الله » آن را ذكر نموده است . « 4 »
غزالى در كتاب « إحياء العلوم » در كتاب محبّت و شوق به خداوند آورده است . « 5 »
سيّد حيدر آملى در كتاب « جامع الاسرار و منبع الانوار » كه با تصحيح هَنْرى كُربن طبع شده است در چهار موضع بدين حديث استشهاد نموده است :
هامش
( 1 ) « مرآة العقول فى شرح أخبار آلِ الرّسول » طبع دوّم ( سنه 1404 ه ق ) ج 10 ، كتاب الإيمان و الكفر ، باب من أذى المسلمين و احتقرهم ، حديث هشتم ، ص 383 تا ص 396
( 2 ) كتاب « أربعين » طبع سنگى ناصرى ( سنهء 1272 هجريّه قمريّه ) حديث سى و پنجم ، ص 295 تا ص 303
( 3 ) « رياض السّالكين » طبع جامعه المدرّسين ، ج 6 ، در شرح دعاى چهل و پنجمين ، ص 157
( 4 ) « كلمة الله » ص 68 ، شماره حديث : 67 ، در تحت عنوان زُلفى المؤمن ؛ و در ص 519 مصادر آن را از « محاسن » برقى و از « كافى » كلينى در سه جا ذكر كرده است .
( 5 ) « إحيآء العلوم » طبع دار الكتب العربيّة الكبرى ، مطبعه ميمنه - مصر ( سنه 1334 ) ج 4 ، ص 263