ذَلِكَ لَهَلَكَ . وَ إنَّ مِنْ عِبَادِى الْمُؤْمِنِينَ مَنْ لَا يُصْلِحُهُ إلَّا الْفَقْرُ ، وَ لَوْ صَرَفْتُهُ إلَى غَيْرِ ذَلِكَ لَهَلَكَ .
وَ مَا يَتَقَرَّبُ إلَىَّ عَبْدٌ مِنْ عِبَادِى بِشَىْءٍ أحَبَّ إلَىَّ مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ . وَ إنَّهُ لَيَتَقَرَّبُ إلَىَّ بِالنَّافِلَةِ حَتَّى أُحِبَّهُ ؛ فَإذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ إذاً سَمْعَهُ الَّذِى يَسْمَعُ بِهِ ، وَ بَصَرَهُ الَّذِى يُبْصِرُ بِهِ ، وَ لِسَانَهُ الَّذِى يَنْطِقُ بِهِ ، وَ يَدَهُ الَّتِى يَبْطِشُ بِهَا .
إنْ دَعَانِي أَجَبْتُهُ ؛ وَ إنْ سَأَلَنِى أَعْطَيْتُهُ . « 1 »
ترجمهء اين حديث نيز به عين ترجمهء حديث مروىّ از « محاسن » مىباشد . بجز آنكه در صدر اين حديث تصريح شده است كه اين خطاب حضرت پروردگار جلّتْ عظمتُه در معراج رسول اكرم صلّى الله عليه و آله بوده است . زيرا صدرش اين است كه : چون پيامبر را به معراج بردند گفت : اى پروردگار من ! حالت مؤمن در نزد تو چطور مىباشد ؟ ! و در جواب ، خداوند فرمود : يَا مُحَمَّدُ ! . . . و بجز آنكه خداوند مىگويد : « من در سرعت براى نصرت اولياى خودم از همه چيزها سرعتم بيشتر است . » و بجز آنكه خداوند مىگويد :
« بعضى از بندگان مؤمن من مىباشند كه حال آنها را اصلاح نمىكند مگر غنى ، و اگر من غنى را از وى بگردانم به سوى غير غنى ، تحقيقاً به هلاكت مىافتد . و بعضى از بندگان مؤمن من مىباشند كه حال آنها را به صلاح در نمىآورد مگر فقر ، و اگر من فقر را از وى بگردانم به سوى غير فقر ، تحقيقاً به هلاكت مىافتد . » « 2 »
هامش
( 1 ) « اصول كافى » ج 2 ، ص 352 ، حديث شماره 8
( 2 ) و همچنين اين حديث را بدون سند ، شيخ ثقة الإسلام أبو الفضل على طبرسى متوفّى در اوائل قرن هفتم هجرى در كتاب « مشكاة الانوار فى غُرر الاخبار » طبع دوّم