تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الله شناسى (فارسى) — صفحة 256

مساهمون:

ص٢٥٦
نوميدى مقرون سازى در حالتى كه آن آمال به عنوان ميهمان نيازمند و محتاج در آستانه شخص كريم و ذو المجد و الاقتدار روى آور شده‌اند ؟ ! بلكه چگونه امكان دارد كه احوالم نيكو نگردد در حالتى كه آنها به تو قيام دارند و بازگشتشان به سوى تو خواهد بود ؟ ! پس هم از جهت قيام به تو ، و هم از جهت رجوع به تو سزاوار است نيكو بوده باشند » ! 8 - إلَهى ما ألْطَفَكَ بى مَعَ عَظيمِ جَهْلى ! وَ ما أرْحَمَكَ بى مَعَ قَبيحِ فِعْلى ! « بار خداوندا ! چقدر تو به من لطف دارى با وجود عظمت جهل و نادانى من ! و چقدر به من مرحمت دارى با وجود زشتى فعل و كردار من ! ( لطف تو از آنجاست كه من جاهل به ارزش خود بوده‌ام و تو مرا ارشاد كردى و از ظلمات جهل و فتنه رهانيدى ! و رحمت تو از آنجاست كه معصيت تو را به كار مىبندم و تو حلم مىورزى ، و من در أداء حقوق تو تقصير مىكنم و تو مرا گرامى مىدارى » ) ! 9 - إلَهى ما أقْرَبَكَ مِنّى ، وَ ما أبْعَدَنى عَنْكَ ! « بار خداوندا ! چقدر موجبات نزديكى تو به من بسيار مىباشد ؛ و چقدر زشتيها و غفلتها مرا از تو به دور افكنده است ! ( قرب تو به من ، با اصل وجود و ذات أقدس تو و قدرت و علم و مشيّت و اراده و سيطره و هيمنهء تست كه به وصف نايد ؛ و بُعد من از تو ، به‌واسطه ظلمت ماهيّت امكان و فاصله عظيم ميان عبوديّت من و ربوبيّت تست ! » ) 10 - إلَهى ما أرْأَفَكَ بى ! فَمَا الَّذى يَحْجُبُنى عَنْكَ ؟ ! « بار خداوندا ! چقدر تو به من رأفت دارى ! پس علّت محجوبيّت و عدم زيارت و لقاء ذاتت چيست ؟ ! ( تمام مظاهر عالم كون دليل و شاهد بر رأفت تو مىباشند ، بنابراين من بايد تو را در تمام اين مشاهد ديدار نمايم ! علّت پنهانى