تسبيح فرشتگان در آيات ديگرى نيز وارد شده است . « 1 »
ج ) گاهى پس از يك بيان عمومى ، تسبيح مرغان هوا را متذكر شده و چنين مىفرمايد :
« أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِى السَّمواتِ وَالأَرْضِ وَالطَّيْرُ صافّاتٍ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلاتَهُ وَتَسْبِيحَهُ . . . » ؛ « 2 »
آيا نديدى ، آن چه در آسمانها و زمين است خدا را تسبيح مىگويند و مرغان گشاده بال نيز تسبيح مىگويند و هركدام به دعا و تنزيه خود آشناست » .
دقت بفرماييد در اين آيه به آن گروه كه خدا را تسبيح مىكنند ، نسبت « علم » مىدهد و آنها را به تسبيح خود عالم و آگاه معرفى مىكندوبه اصطلاح مىفرمايد :
« كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلاتَهُ وَتَسْبِيحَهُ » ؛ هر كدام بهدعاوتسبيح خود آشناست » .
تسبيح پرندگان ، در آيات ديگرى نيز وارد شده است . « 3 »
د ) در برخى تصريح شده كه كوهها در اوقات خاصى خدا را تسبيح مىگويند ، آن جا كه مىفرمايد :
« إِنّا سَخَّرْنَا الْجِبالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالعَشِىِّ وَالإِشْراقِ » ؛ « 4 »
ما كوهها را براى داود رام كرده و آنها شبانگاه و صبحگاه ، خدا را تسبيح مىگويند .
هامش
( 1 ) . ر . ك : اعراف ( 7 ) آيهء 206 ؛ رعد ( 13 ) آيهء 13 ؛ انبياء ( 21 ) آيهء 20 ؛ غافر ( 40 ) آيهء 7 ؛ فصلت ( 41 ) آيهء 38 ؛ زمر ( 39 ) آيهء 75 .
( 2 ) . نور ( 24 ) آيهء 41 .
( 3 ) . سبأ ( 34 ) آيهء 10 ؛ ص ( 38 ) آيهء 19 .
( 4 ) . ص ( 38 ) آيهء 18 .