تُرابٌ فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْداً لا يَقْدِرُونَ عَلى شَىءٍ مِمّا كَسَبُوا وَاللَّهُ لا يَهْدِى القَوْمَ الكافِرِينَ ؛ « 1 »
اى افراد با ايمان ، كارهاى نيك خود را با منّتگذارى تباه نسازيد ، حال كسى كه از روى ريا انفاق مىكند در حالى كه به خدا و روز باز پسين ايمان ندارد بهسان سنگ صافى است كه روى آن خاكى باشد و باران درشتى بر روى آن ببارد ، خاك را شسته و سنگ را باقى بگذارد ، در حالى كه از كار و كوشش خود بهرهاى نمىبرند و خداوند كافران را هدايت نمىكند » .
بيان نكات آيات
1 . مشركان حق تعمير مسجدالحرام را ندارند
مشركان كه از پرستش خدا سرباز زده و بتها را مىپرستند و به روز بازپسين ، كه روز كيفر و پاداش است ، عقيده ندارند ، حق ندارند خرابىهاى مسجدالحرام را تعمير كنند . چنين عملى براى گروهى كه پيوند خود را با خدا قطع كرده بودند و به روز باز پسين ايمان نداشته چه سودى مىتوان داشته باشد ! در حالى كه هدف از معبدسازى پرستش خداست . از اين جهت قرآن حقّ تعمير مسجد را از مشركان سلب مىكند و مىفرمايد :
« ما كانَ لِلْمُشْرِكِينَ أَنْ يَعْمُرُوا مَساجِدَ اللَّهِ شاهِدِينَ عَلى أَنْفُسِهِمْ بِالكُفْرِ ؛
مشركان حق آباد كردن مساجد را ، در حالى كه بر كفر خود باقى هستند ، ندارند » .
2 . مقصود از تعمير چيست ؟
مؤلف المنار مىگويد : مقصود از « تعمير » در آيه ، آبادى معنوى مسجد با
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) آيهء 264 .