انگيزهء كمك به انسانها بسازد ، عمل وى پذيرفته مىشود ؛ ولى هرگاه اين واحد درمانى را براى ريا و شهرت و انگيزهء آوردن رأى بيشتر در انتخابات بنا كند ، نه تنها پاداشى ندارد ، بلكه شخص او نيز شايستهء تحسين نيست .
روشنتر بگويم در جهان امروز براى ستودن يك فرد ، بررسى يك پرونده ، كافى است و آن پروندهء عمل است ؛ هرگاه عمل يك فرد نيك و مفيد بود ، كافى است كه بگوييم وى فرد نيكوكار و خدمتگذارى است ، در حالى كه در مكتب تربيتى اسلام ، بررسى يك پرونده ، يعنى پروندهء عمل براى اين داورى كافى نيست ، بلكه بايد علاوه بر پروندهء عمل ، پروندهء « نيّت » نيز مورد بررسى قرار گيرد و دربارهء انگيزههاى اين فرد دقّت شود . اگر پروندهء نيّت با پروندهء عمل تطبيق كرد ؛ يعنى در كارهاى خود ريا كار و منافق نبود اسلام به چنين فردى امتياز مىدهد و او را جزو نيكوكاران مىشمارد و در غير اين صورت ، او را ريا كار و منافق مىداند . در احاديث اسلامى مىخوانيم
« النّيّة أساس العمل ؛
نيّت ، اساس و پايه كار است » .
درست است كه در روز افتتاح يك واحد درمانى ، نمايندگان راديو و تلويزيون و مطبوعات در آنجا حاضر مىشوند و از قسمتهاى مهم آن عكسبردارى مىكنند و در گزارش خود از بنيانگذار آن تقدير مىنمايند . در حالى كه اسلام با چنين سطحىنگرى كاملًا مخالف است و مىگويد بايد دربارهء انگيزههاى اين مرد دقّت بيشترى شود .
قرآن عمل رياكاران را بهسان عمل كشاورزى مىداند كه بر روى تخته سنگهاى صاف مقدارى خاك بريزد و روى آن دانهاى بپاشد ، سپس باران درشت بر آن ببارد و خاكها و دانهها را بشويد و جز سنگ صاف و خارا چيزى باقى نماند و در نتيجه كشاورز از كار خود نتيجهاى نبرد :
« يا أَ يُّها الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْأَذى كَالَّذِى يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النّاسِ وَلا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَيْهِ
در سرزمين تبوك (تفسير سوره توبه) (فارسى) — صفحة 78
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٧٨