كسانى كه در نبردها و مبارزههاى خود ، محرك معنوى دارند ، و جنگ و ستيز آنها براى خداست و از روى ايمان به هدف ، دست به سلاح مىزنند و به منظور جلب رضاى خدا و نيل به درجات بزرگ سراى ديگر مبارزه مىكنند ، همواره پيروزند ، خواه بكشند و يا كشته شوند و هرگز در قاموس زندگى چنين افرادى ، لفظ شكست وجود ندارد ؛ زيرا اين گروه ، معتقدند اگر فتح و پيشروى ظاهرى نصيب ما نگردد زندگى جاويدانى نصيب ما خواهد شد و اگر كشته شويم ، فقط زندگى دنيوى و مادى خود را از دست مىدهيم ، ولى در برابر آن ، نخستين فصل سعادت به روى ما گشوده خواهدشد .
اين طرز تفكر را پيامبران آسمانى به آنها تعليم دادهاند و شالودهء دعوت تمام معلمان الهى همين است و در آياتى كه دربارهء جهاد وارد شده ، اين مطلب كاملًا محسوس و روشن است . از آن جمله آيهء زير است .
« إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ المُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ يُقاتِلُونَ فِى سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقّاً فِى التَّوْراةِ وَالإِنْجِيلِ وَالقُرآنِ وَمَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِى بايَعْتُمْ بِهِ وَذ لِكَ هُوَ الفَوْزُ العَظِيمُ ؛ « 1 »
خدا از مؤمنان جانها و مالهايشان را در برابر بهشت خريده است ؛ آنان در راه خدا جنگ مىكنند ، مىكشند و كشته مىشوند . بهشت وعدهء محققى است كه در تورات و انجيل و قرآن به آنها دادهشدهاست ، چه كسى است كه از خدا به پيمان خود وفادارتر باشد ؟ و اين است كاميابى بزرگ » .
توضيح آيات مورد بحث
آيهء پنجاهم ، متضمن گفتار و تصور خام منافقان است و دو آيهء بعدى در حقيقت بهمنزلهء پاسخ و ابطال گمان آنهاست . از آنجا كه منافقان در باطن ،
هامش
( 1 ) . توبه ( 9 ) آيهء 111 .