پيروزى واقعى
49 . « وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ ائْذَنْ لِى وَلا تَفْتِنِّى أَلا فِى الفِتْنَةِ سَقَطُوا وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالكافِرِينَ ؛
برخى از آنها مىگويند : به من اجازه بده و ما را در فته ( بلا و مصيبت جنگ ) مينداز .
آگاه باش در بلا و محنت افتادهاند ، دوزخ فراگير كافران است » .
50 . « إِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذنا أَمْرَنا مِنْ قَبْلُ وَيَتَوَلَّوْا وَهُمْ فَرِحُونَ ؛
اگر حادثهء خوش به تو رسد آنها را غمگين مىسازد ، و اگر تو را مصيبتى برسد گويند : ما كار خودمان ( احتياط و عدم شركت در جهاد ) را قبلًا انجام دادهايم و شادمان بر مىگردند » .
51 . « قُلْ لَنْ يُصِيبَنا إِلّا ما كَتَبَ اللَّهُ لَنا هُوَ مَوْلانا وَعلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ المُؤْمِنُونَ ؛
بگو : جز آنچه خدا براى ما مقدر فرموده چيزى بهما نمىرسد و او ولىّ ماست و مؤمنان بايد به خدا توكل كنند » .
52 . « قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلّا إِحْدى الحُسْنَيَيْنِ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدِينا فَتَرَبَّصُوا إِنّا مَعَكُمْ مُتُرَبِّصُونَ ؛
بگو : دربارهء ما جز وقوع يكى از دو نيكى ، چيز ديگرى را انتظار نمىبريد ، ولى ما دربارهء شما انتظار داريم كه عذابى از جانب خدا و يا به دست ما به شما برسد ، پس در انتظار ( عذاب ) باشيد ، كه ما نيز در انتظار بهسر مىبريم » .