تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عقايد اسلامى (در پرتو قرآن، حديث و عقل) ( فارسى) — صفحة 430

مساهمون:

ص٤٣٠

درس 85 : امام حافظ اصول و فروع اسلام

در درس‌هاى پيش ، يادآور شديم‌كه بهترين راه براى ارزيابى دو طريقهء « انتصابى » و « انتخابى » اين است كه شرايط و زمينه‌هاى موجود در عصر رسالت را مورد بررسى قرار دهيم . به طور مسلم نظر شارع حكيم در شيوهء حكومت و رهبرى مطابق نيازمندىهاى امت و شرايط لازم و مساعد زمان خواهد بود . اگر شرايط و مصالح اسلام و مسلمانان ايجاب مىكرده كه خداوند فردى را براى امامت و پيشوايى بر جامعهء اسلامى تعيين كند ، طبعاً اين كار را انجام داده و مسألهء رهبرى به خود امت واگذار نشده است . و اگر مصالح عالى ايجاب مىكرده كه سرنوشت امت را به خود آنان واگذار كند ، قطعاً روش الهى همين بوده است و از آن عدول نكرده است . بنابراين ، مسألهء مهم ، شناسايى زمينه‌ها و شرايط آن روز است . يكى از جهاتى كه بايد به دقت مورد مطالعه و بررسى قرار گيرد ، مسألهء پايهء لياقت و شايستگى آنان در حفظ دين و شريعت ، مراقبت از اصول و فروع اسلام ، بازدارى مفسدان و شيادان از جعل حديث و وارد كردن اباطيل ملل سلف در اسلام‌است . اينك در سه موضوع زير دقت فرماييد : 1 . اگر به راستى رشد عقلى ، فكرى و دينى مردم به حدى بود كه لياقت و