ياد كرده است « 1 » .
نه تنها ميانهروى در انفاق ، اساس زندگى است ، بلكه تعاليم اسلام ، براساس ميانهروى استوار مىباشد و از هر نوع افراط و تفريط ، جلوگيرى كرده است ؛ اينك نمونههايى از اينگونه دستورها را يادآور مىشويم :
1 .
« وَ اقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ
« 2 » ؛
در راه رفتن ميانهرو باش ، از صداى خود بكاه كه بدترين صداها ، صداى خران است » .
2 . دوستى على ، مايهء نجات انسان و موجب تكامل روحى و معنوى است تا آنجا كه پيامبر گرامى فرمود :
« عنوان صحيفة المؤمن حبّ علىّ بن أبي طالب « 3 » ؛
سرلوحهء پروندهء فرد با ايمان ، دوستى على بن ابى طالب است » .
ولى باوجود اين پيامبر گرامى فرموده :
« يا عليّ هلك فيك اثنان محبّ غال و مبغض قال ؛
دو نفر در راه تو هلاك شدند ، كسى كه در محبت و علاقه به تو افراط ورزد و غلو كند و آنكس كه تو را دشمن بدارد » .
3 . قرآن مجيد ، ملت اسلامى را « امت وسط » مىخواند
هامش
( 1 ) . تفسير برهان ، ج 3 ، ص 173 .
( 2 ) . لقمان ( 31 ) آيهء 19 .
( 3 ) . حلية الاولياء ، ج 1 ، ص 86 .