و هرچه زودتر بايد علاج گردد .
پيامبر گرامى صلّى اللّه عليه و آله فرموده است :
« لا يدخل الجنّة من كان في قلبه مثقال حبّة من خردل من كبر ، كيف يستعظم نفسه و يتكبّر على غيره « 1 » ؛
آنكه در قلبش به اندازهء خردلى كبر و غرور باشد ، وارد بهشت نمىشود .
بنگر او چگونه خود را بزرگ مىشمارد و بر ديگرى كبر مىورزد » .
علت اينكه چنين شخصى از بهشت محروم مىگردد ، اين است كه سرانجام كبر ، الحاد و انكار حق و مقدسات الهى است و به چنين فردى بهشت حرام خواهد بود .
شخصى از امام صادق عليه السّلام پرسيد : نخستين مرحلهء انكار حق و الحاد چيست ؟ فرمود : « إنّ الكبر أدناه » « 2 » كبر و غرور ، نخستين پايهء الحاد و انكار مقدسات است ؛ از اينرو تعجب نخواهد كرد كه چرا قرآن در آيه زير ، بهشت جاودان را از آن كسانى مىداند كه كبر نورزند و فساد برنينگيزند :
« تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً
« 3 » ؛
خانهء آخرت از آن كسانى است كه خواهان برترى و فساد بر روى زمين نباشند » .
آيهء مورد بحث ، سخن خود را با عبارت
« وَ عِبادُ الرَّحْمنِ »
آغاز
هامش
( 1 ) . سفينة البحار ، ج 2 ، ص 45 .
( 2 ) . همان ، ص 459 .
( 3 ) . قصص ( 28 ) آيه 83 .