طلبيدهام ، به سود شماست » .
چنين تعبيرى اختصاص به قرآن ندارد ، بلكه در گفتگوهاى روز مرهء ما نيز ، چنين تعبيرهايى وجود دارد ، مثلا پدرى ثروتى را در اختيار فرزند خود مىگذارد كه با آن كسب كند و زندگى خود را با درآمد آن تأمين نمايد ، در اين هنگام به فرزند خود خطاب مىكند و مىگويد : من در مقابل اين عمل از تو چيزى نمىخواهم ، جز اينكه ارزش اين مال را بدانى و آن را ضايع مكنى و از آن به نفع خود استفاده نمايى .
درست است كه پدر در اين موقع از فرزند خويش اجر و پاداش مىطلبد ، اما آنچه را كه پدر از فرزند مىخواهد ، پيش از آنكه به نفع پدر باشد ، به سود فرزند است كه قدر ثروت موروثى پدر را بداند و آن را تلف و ضايع نكند .
فرض كنيد شخص نيكوكارى ، مقدمات تحصيل فردى را فراهم مىكند و در اين راه رنج و زحمت مىكشد ، سرانجام رو به آن شخص مىكند و مىگويد : من از اين كار اجر و مزدى نمىخواهم ، جز اينكه تو عالم و دانشمند شوى و در جامعه عزيز و گرامى باشى . يا اينكه به طور رايگان بيمارى را معالجه مىكند و نسخهاى براى او مىنويسد و مىگويد : من اجر و مزدى نمىخواهم جز اين كه به اين نسخه عمل كنى و بهبود يا بى .
چنين تعبيرى كنايه از نهايت علاقهء پدر به سعادت فرزند و يا پزشك و مرد نيكوكار به شخص مورد نظر خود مىباشد . البته
سيماى انسان كامل در قرآن (تفسير سوره فرقان) (فارسى) — صفحة 207
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٢٠٧