نمىكرد . و هنر آن را داشت كه گامهاى محكم و استوارى را در زمينههاى علمى ، عملى ، عرفانى و اجتماغى بردارد . و اين همان معناى جامعيت و اعتدال اوست .
سلوك عرفانى مرحوم قاضى ، يك سلوك خود خواهانه ، فردى و بىمحتوا نبود ، بلكه عرفان علمى او بر عرفان نظرى و براساس تفكّر و شناخت و تعبّد به مكتب و عشق به خدا و محبّت به انسان تكيه داشت .
در راستاى اين اعتدال و در پرتو ظرفيت و قابليت و توان بود كه او هرگز شطحيات نداشت ؛ زيرا زمان را مىشناخت و در برابر زمان تعهّد داشت و مىدانست كه هر معنايى براى هر هاضمهاى گوار نيست .
كوه توحيد ( بررسى سير زندگي، افكار، آثار و ... سيد العارفين آيت الله سيد على آقا قاضى طباطبايى تبريزى (ره)) (فارسى) — صفحة 251
مساهمون: هادى هاشميان
ص٢٥١