من به مرحوم آيت الله شيخ محمدحسين كمپانى ، احترام زياد مىگذاشتم و تحت تأثير قوت روح ايشان بودم ، از اين جهت ، بعد از آن روز درس مرحوم ميرزا على آقاى قاضى را ترك كردم .
هنوز شيرينى و لذت آن مدت كوتاه درس را كه خدمت ايشان بودم احساس مىكنم . اقرار مىكنم كه : ميرزا على آقا قاضى بسيار مرد كم نظيرى بود . كلام و رفتار و سلوك ايشان بسيار جذاب و دلنشين بود . اين قضيه را كه نقل كردم ، مربوط مىشود به سنه 1347 ، آن زمان مرحوم علامه طباطبائى به خدمت آقاسيدعبدالغفار مىآمدند ، بعدها ايشان با مرحوم
قاضى ارتباط برقرار كرد . البته مرحوم علامه طباطبائى و حاج ميرزا على آقا قاضى خويش بودند ، منظورم ارتباط درس و بحث يا استاد و شاگردى است .
مرحوم علامه طباطبائى ، مرحوم آقا شيخ محمدتقى آملى ، و مرحوم آقا شيخ على محمّد بروجردى در اين اوآخر جزء تلامذه مرحوم حاج ميرزا على آقا قاضى بودند .
مرحوم حاجميرزا علىآقا قاضى طباطبائى ، علاوه بر اين كه بسيار مرد جليل ، نورانى و زاهدى بود از نظر مقام علمى هم بسيار برجسته بود . يك وقت در ميان صحبت ، ايشان فرمودند كه من هفت دوره درس خارج كتاب طهارت را ديدم . ايشان در درسهاى اساتيدى مثل : مرحوم آيت الله سيد محمدكاظم يزدى و آيتاللهسيدمحمد اصفهانى و آقايان ديگر شركت داشتهاند . » « 1 »
افاضه عمل
مرحوم آيت الله سيدمحمدحسين حسينى تهرانى مىنويسد :
« حاج سيدهاشم حداد مىفرمودند : من در كربلا به دروس علمى و طلبگى مشغول شدم و تا سيوطى را مىخواندم ، چون براى تحصيل به نجف مشرف شدم تا هم از محضر آقا ( مرحوم قاضى ) بهرهمند گردم ، و هم خدمت مدرسه را بنمايم ( مدرسه هندى محل اقامت مرحوم قاضى ) همين كه وارد شدم ديدم روبرو سيدى نشسته است ، بدون اختيار به سوى او كشيده شدم ، رفتم و سلام كردم و دستش را بوسيدم . مرحوم قاضى فرمود : رسيدى ! در آنجا حجرهاى براى خود گرفتم و از آن وقت و از آنجا باب مراوده با آقا مفتوح شد . حجره ايشان اتفاقاً حجره مرحوم سيد بحرالعلوم درآمد . و مرحوم قاضى بسيار
هامش
( 1 ) - - مصاحبه با آيتاللَّه سيد محمدحسين همدانى ، مجله حوزه ، شماره مسلسل 69 ، ص 44 - 45 . .