ديگرى را جايگزين وى كند ، اين در صورتى است كه ظاهر وصيّت اين باشد كه هر يك از دو وصى بتنهايى حق تصرف در اموال وتنفيذ وصيت ميت را دارد ، اما اگر معلوم شد كه مراد از تعيين دو وصى به اين معنا است كه يك نفر به تنهايى براى اين كار كفايت نمىكند ، در اين حالت حاكم شرع بايد شخص ديگرى را به جاى وصى مفقود قرار دهد .
24 - اگر وصى به تنهايى از اجرا و عمل به وصيت ناتوان بود ، حاكم شرع شخص ديگرى را براى كمك به او تعيين مىكند .
25 - اگر وصى در عمل به مسؤوليتش خيانت كند ، حاكم شرع حق دارد - به صلاحديد خود - او را عزل كرده و شخص ديگرى را به جاى او تعيين كند ، و يا فردى امين را براى مراقبت از او بگمارد تا به نحوه كار او نظارت كند .
26 - وصى از نظر شرعى امين است ، بنابراين اگر اموال تحت نظارت وى تلف شده و يا خسارتى ببيند ، او ضامن نيست ، مگر اينكه اين امر بر اثر تجاوز از وظايف واجبش ، يا سهل انگارى واهمال در مسؤوليتش ، يا عمل بر خلاف مفاد وصيت صورت پذيرد .
27 - وصى حق ندارد بعد از مرگ وصيت كننده از عمل واجراى وصيت اوشانه خالى كند ، همچنانكه حق ندارد اين كار را بر عهده ديگرى بگذارد .
28 - اگر ميت بدون تعيين شخصى بعنوان وصى براى اجراى وصاياى خود ، وصيتهايى بكند ، امر به حاكم شرع باز مىگردد كه مىتواند خود به اين كارمبادرت ورزد و يا كسى را براى اجراى وصيت تعيين كند .
ناظر
29 - وصيت كننده حق دارد كه ناظرى را براى نظارت بر كار وصى در اجراى صحيح وصيت تعيين كند .
30 - مسؤوليتهاى ناظر را شخص وصيت كننده تعيين مىكند ، بنابراين ممكن است مسؤوليتش نظارت بر عملكرد وصى در جهت اجراى كامل مفاد وصيت باشد ، يا وظيفه او رايزنى با وصى درباره چگونگى اجراى وصيت باشد ، و يا اساساً