مرجعى براى حل اختلافات احتمالى بين وصى و ورثه تلقى شود وموارد ديگرى از اين دست كه وصيت كننده تعيين كرده باشد .
سرپرستى كودكان نابالغ
31 - ولايت وسرپرستى كودك نابالغ بر عهده پدر وجد پدرى است . بنابراين اگر پدر بميرد و پدر بزرگ زنده باشد ، ولايت افراد غير بالغ خانواده بر عهده او است ، و در صورت بودن او وصيت پدر براى سرپرستى بچههاى نابالغش به شخص ديگرى غير از پدر بزرگ صحيح نيست و همينطور است بالعكس .
32 - اگر كودك نابالغ پدر و پدر بزرگ نداشت ، ووصيّى نيز از جانب آن دو براى سرپرستى امورش گماشته نشده بود ، ولايت او با حاكم شرع است ، و اگر حاكم شرع بميرد نيازى به وصيّت حاكم شرع در مورد سرپرستى آن بچه نابالغ نيست ، بلكه سر پرستى او به حاكم شرع ديگرى منتقل مىشود و همينطور .
33 - پدر مىتواند سرپرستى را براى بچههاى نابالغ خود - در صورت عدم وجود پدر بزرگ - تعيين كند ، بلكه اگر عدم تعيين سرپرست منجر به از بين رفتن منافع آنان و ضرر به حيات آينده آنها مىشود ، اين كار بر او واجب است .
34 - همه شرايطى كه براى وصى در امور مالى ذكر شد ، براى سرپرست وقيّم كودكان نابالغ نيز شرط است .
35 - اگر وصيت كننده مسؤوليت سرپرست وقيِّم را محدود به زمينههاى معيّنى از زندگى وامور كودكان بكند ، او بايد در همان محدوده عمل كند و ساير امور به حاكم شرع باز مىگردد .
بنابراين اگر مثلًا وصيت كننده مسؤوليت سرپرست را محدود به امور تعليم و تربيت كند ، حق دخالت در ساير امور مانند امور مالى را ندارد بلكه در اينجا حاكم شرع مرجع است .
اما اگر وصيت كننده مسؤوليت سرپرستى را مطلق بيان كرده و آن را به زمينهاى خاص محدود ننمايد ، سرپرست ، ولىّ تمام امورى است كه ميت در آنها ولايت داشته است .