كار موجب ضرر عاريه گيرنده شود » ، دراين دو حالت و حالتهاى مشابه ، عاريه دهنده بايد مقدار ضرر عاريه گيرنده را پرداختكند ، اگر چه بنابر احتياط بايد با هم مصالحه و رضايت يكديگر را جلب نمايند .
ثانياً : عاريه دهنده بايد هرگونه عيب موجود در مال عاريه را كه در استفاده از آن تأثير مىگذارد به عاريه گيرنده خبر دهد ، مانند نجاست لباس عاريهاى ، يا وجود عيب در اتومبيل كه راننده و ديگر مسافرين را در معرض خطر قرار مىدهد .
عاريه دادن مال غصبى
22 - در باب مال عاريه غصبى « مانند اتومبيل دزديده شده » مسائلى وجود دارد :
اوّل : عاريه دادن آن حرام بوده و احكام عاريه بر آن مترتب نيست .
دوم : اگر عاريه گيرنده از غصبى بودن مال بى خبر باشد ، چيزى بر عهده او نيست ، و فقط شخص غاصب ضامن است و اگر صاحب مال از عاريه گيرنده مطالبه خسارت يا پرداخت شىء ديگرى به جاى آن كند ، عاريه گيرنده بايد آنچه را به مالك مىپردازد از عاريه دهنده غاصب مطالبه كند .
سوم : اما اگر عاريه گيرنده از غصبى بودن مال آگاه باشد ، ضامن بوده ودركنارغاصب مسؤول غصب است ، و اگر مالك حقيقى مطالبه خسارت كند نمىتواند براى پرداخت آن به عاريه دهنده « غاصب » رجوع كند ، بلكه عكس اين مسئله صحيح است ، زيرا اگر مالك براى جبران خسارت مال خود در دوران عاريه چيزى از غاصب مطالبه كند ، غاصب مىتواند به عاريه گيرنده مراجعه وخسارت را از وى بخواهد .
چهارم : جايز نيست كه عاريه گيرنده مال غصبىاى كه به عاريه نزد خود دارد را بعد از علم به غصبى بودن آن به عاريه دهنده « غاصب » تحويل دهد ، بلكه واجب استآنرا به مالك حقيقيش پس دهد .
پايان يافتن عاريه
23 - عاريه در حالات ذيل پايان مىپذيرد :
الف : اگر عاريه دهنده خواستار برگرداندن مال عاريه شود .
ب : اگر عاريه گيرنده ، مال عاريه را بازگرداند .
ج : مرگ عاريه دهنده يا عاريه گيرنده .