تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام معاملات (فارسى) — صفحة 401

مساهمون:

ص٤٠١
كه بر حسب توافق دو طرف مشخص مىشود و يا آنچه شرع مثلًا در پرداخت ديه به صورت قسطى حكم مىكند ، مرتبط مىباشد . 4 - طلبكار در دِين حال ، حق مطالبه دِين خود در هر زمانى كه بخواهد رادارد ، همچنانكه مديون به هنگام مطالبه اگر توانايى اداى دين را داشته باشد بايد حتماً آن را بپردازد . 5 - اما در دِين مؤجل طلبكار قبل از اتمام مدت حق مطالبه ندارد ، همچنانكه قبل از پايان مهلت ، اداى آن بر بدهكار نيز واجب نيست . 6 - اگر بدهكار قبل از فرا رسيدن زمان پرداخت دين بميرد ، دِين مؤجل‌حال مىشود ، اما اگر طلبكار قبل از رسيدن زمان دين بميرد دِين بر حالت قبلش باقى بوده و وارث بايد تا انقضاء مدت معين صبر كند .

قرض چيست ؟

7 - قرض ، قراردادى است كه به موجب آن مالك ، مالى را تا مدتى معين به مالكيت شخصى در مىآورد با اين شرط كه شخص قرض گيرنده آن را بعداً پس‌دهد . 8 - قرض از قراردادهاى لازم است ، بنابراين قرض دهنده بعد از تكميل شرايط قرض ، حق فسخ واسترداد مال القرض را در صورت موجود بودن ندارد . 9 - صحت قرض متوقف بر رضايت قرض دهنده و قرض گيرنده است ، وازآنجا كه قرض در زمره قراردادها است احتياج به ايجاب وقبولى كه نشان دهنده رضايت دو طرف باشد ، دارد . در ايجاب وقبول گفتار لفظى شرط نيست ، بلكه صرف داد وستد عملى « معاطات » كافى مىباشد و اين امر بادادن مال از طرف مالك و گرفتن آن توسط قرض گيرنده به قصد قرض و بدون اجراى صيغه‌ى لفظى صحيح وكافى است . 10 - دو طرف قرارداد بايد واجد شرايط عمومى اهليّت يعنى عقل ، بلوغ ، اختيار ، قصد وعدم سفاهت باشند ، همچنين قرض دهنده نبايد محجور « ورشكسته » باشد .