فصل دهم : وكالت
امام صادق ( ع ) فرموده اند :
« مَنْ وَكَّلَ رَجُلًا عَلَى إِمْضَاءِ أَمْرٍ مِنَ الْأُمُورِ فَالْوَكَالَةُ ثَابِتَةٌ أَبَداً حَتَّى يُعْلِمَهُ بِالْخُرُوجِ مِنْهَا كَمَا أَعْلَمَهُ بِالدُّخُولِ فِيهَا . . . . »
« 1 » .
« هر كس ، از سوى خود شخص ديگرى را براى انجام دادن كارى ، وكيلسازد ، اين وكالت تا وقتى كه موكّل ، وكيل را از انصراف خود نسبت به وكالت وى باخبر نساخته باشد ، ادامه خواهد داشت » .
وكالت چيست ؟
1 - وكالت قراردادى است كه به موجب آن شخصى ، اختياراتى را كه خود دارد به ديگرى واگذار مىكند تا به موجب آن كار مورد نظر را براى موكّل انجام دهد . مانند اينكه فردى به ديگرى وكالت دهد كه منزلش را بفروشد ، و يا اتومبيلى براى او بخرد ، و يا زوجهاى را برايش عقد كرده ، يا طلاق دهد ، وماننداينها .
2 - وكالت - همانطور كه آشكار است - بر رضايت دو طرف استواراست و اين رضايت يا با تصريح لفظى ايجاب وقبول و يا بانوشتن و يا اشاره و يا بطور عملى نمود مىيابد ، وشرع ، مانند اغلب قراردادها ، لفظ خاصى براى ايجاب وقبول وكالت معين نكرده ، بلكه هرگونه لفظى كه بر رضايت دو طرف « وكيل وموكِّل » دلالت كند صحيح است .
3 - شرط نيست كه ايجاب وقبول بلافاصله پشت سر هم باشد ، مادامى كه عرف آن را قرارداد بشمارد ، بنابراين اگر وكيل مدتى پس از درخواست موكل وكالت
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة ج 13 ، كتاب الوكالة ص 285 ، باب 1 ، ح 1 ، و من لا يحضره الفقيه ج 3 ، باب الوكالة ص 83 .