18 - امّا صنايعى كه توليداتشان ، تنها در عرصه فساد وتباهى به كار مى آيند و هيچ بهره مندى مشروعى را نمى توان براى استفاده از آنها تعريف كرد ، نامشروع و حرام شمرده مى شوند . توليد آلات موسيقى ، آلات قمار و ديگر آلات لهو كه تنها به گونه هاى حرام به كار مى روند ، و همچنين توليد بت ، نوشيدنيهاى حرام ، موادّ مخدّر و ديگر صنايعى از اين دست را مى توان در شمار صنايع نامشروع دانست .
19 - امّا امام ( ع ) در اين روايت برترى صورت مشروع صنعتهاى دو رويه اى را كه بهروه ورى از آنها به هر دو گونه مشروع ونامشروع امكان دارد ، مورد تأكيد قرار مى دهند . پس اگر - به طور نمونه - از سلاحهاى گرم كه براى دفاع از خود به عنوان امرى مشروع و همچنين براى كشتار مردم بى گناه بعنوان امرى نامشروع و حرام مى توان استفاده كرد ، اين امر نبايد توهّم حرمت صنعت اسلحه سازى را به ذهن متبادر سازد ، چرا كه حكم در اينجا از جهت صلاح وسودمندى ومشروعيت مورد نظر پيروى مىكند ، حال آنكه مسؤوليت استفاده نامشروع از آن تنها گريبانگير استفاده كننده خواهد بود .
احكام معاملات (فارسى) — صفحة 217
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٢١٧