فصل اول : احكام عمومى درآمدها
1 - احكام عمومى به دست آوردن روزى
پيامبر اكرم ( ص ) فرموده اند :
« الْعِبَادَةُ سَبْعُونَ جُزْءاً وَ أَفْضَلُهَا طَلَبُ الْحَلَالِ »
« 1 » .
« عبادت ، هفتاد جزء است ، كه برترين آنها تلاش براى به دست آوردن مال حلال است . »
امام صادق ( ع ) فرموده اند :
« لَا خَيْرَ فِيمَنْ لَا يُحِبُّ جَمْعَ الْمَالِ مِنْ حَلَالٍ يَكُفُّ بِهِ وَجْهَهُ وَ يَقْضِى بِهِ دَيْنَهُ وَ يَصِلُ بِهِ رَحِمَهُ »
« 2 » .
« كسى كه به گردآورى مال از راه حلال علاقه مند نيست ، « تا بدين وسيله آبرويش را حفظ ، دينش را ادا وصله رحم انجام دهد » خيرى ندارد » .
همچنين فرموده :
« لَيْسَ الزُّهْدُ فِى الدُّنْيَا بِإِضَاعَةِ الْمَالِ وَ لَا تَحْرِيمِ الْحَلَالِ بَلِ الزُّهْدُ فِى الدُّنْيَا أَنْ لَا تَكُونَ بِمَا فِى يَدِكَ أَوْثَقَ مِنْكَ بِمَا عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ »
« 3 » .
« زهد در دنيا نه به تباه ساختن مال است و نه به تحريم امور حلال ، بلكه زهد در دنيا آن است كه به آنچه در دست دارى مطمئن تر از آنچه نزد خداست نباشى . »
احكام
1 - فعّاليّتهاى اقتصادى و به دست آوردن روزى براى بىنيازى از مردم ، در شريعت اسلامى از مستحبّات مؤكّد مى باشد . به ويژه اگر با هدف ايجاد گشايش براى خانواده ، و يا انجام مسئوليّتهاى اجتماعىاى چون انفاق در راه خدا و يا اعمال خير صورت گيرد .
هامش
( 1 ) - وسائل الشّيعة ، ج 12 ، كتاب التّجارة ، ابواب مقدّماتها ، باب 4 ، ص 11 ، ح 6 . التهذيب ج 6 ، باب 93 ص 324 ، بحارج 100 ، باب 1 ص 7 .
( 2 ) - همان ، باب 7 ، ص 19 ، ح 1 . والفقيه ج 3 ، ص 166 والتهذيب ج 7 ص 4 .
( 3 ) - همان ، باب 8 ، ص 20 ، ح 2 . وبحار ج 67 ، ص 310 باب 58 .