3 - استقرار داشتن و آرام بودن ( طمأنينه ) بدن در هنگام سجده . بنابر احوط اين آرامش بايدبه مقدار ذكر واجب ادامه يابد بلكه به مقدار ذكر مستحب نيز اگر آن را به عنوان جزء مستحب نماز بخواند .
اگر قبل از گذاشتن پيشانى برزمين و آرام شدن بدن ، ذكر را عمداً بگويد ، ذكر باطل است و بايد بعد از آرام شدن بدن ، ذكر را اعادهكند و نمازش صحيح است ان شاء اللَّه ، و همچنين است در حالت سهو اگر قبل از سربرداشتن ازسجده متوجه شود ، اما اگر بعد ازسربرداشتن از سجده متوجه شود ، چيزى براو نيست .
اگر ذكر را دراثناى سربلند كردن يابعد از آن بگويد ، برخى از فقها گفتهاند : نماز باطل است ولى حكم به باطل بودن مشكل استواحوط اين است كه به جهت عمل به رأى مشهور ، نماز را بعد از اتمام ، اعاده كند .
4 - سربرداشتن از سجده و نشستن و آرام شدن بدن قبل از خم شدن براى سجده دوم .
5 - بنابر احوط مساجد سبعه يااعضاى هفتگانه بايد در محلهاى خود استقرار پيدا كند و تا ذكر را تمام نكرده ، اين اعضا را از زمينبلند نكند . پس اگر در اثناى ذكر يكى از اين اعضا را عمداً يا سهواً بلند كرد ، بنابر احتياط ، اعاده ذكر ، واجب و نماز - ان شاء اللَّه - صحيح است . اما در غير حال ذكر ، برداشتن يا گذاشتن اين اعضا - به استثناى پيشانى - از روى عمد يا سهو اشكال ندارد اما پيشانى رابنابر احوط در طول مدت سجده نبايد از زمين بردارد .
6 - لازم است كه جاى سجده يكسان و هموار باشد ، پس نبايد محل پيشانى از محل زانوى نماز گزار بيش از چهار انگشت بسته ( در حدود 8 سانتىمتر ) ، بالاتر ياپايينتر باشد ، و بنابر احوط اين حالت بين ساير اعضاى سجده مخصوصاً بين آنهاودوزانو نيز مراعات شود .
اما شيب داشتن موضع سجده در صورتى كه خيلى زياد نباشد به گونهاى كه نماز گزار را از حالت سجود خارج كند اشكال ندارد ، اگرچه بنابر احتياط بايد مقدار ياد شده در اين جا هم مراعات شود .
7 - واجب است ذكر به دنبال هم وبازبان عربى صحيح ، گفته شود ، و حروف آن در حد امكان از مخرجهاى طبيعى تلفظ شود ، وازنظر اعراب آخر كلمات هم به طور صحيح ادا گردد .
8 - پيشانى را بايد بر چيزى بگذارد كه سجده برآن صحيح باشد و پاك هم باشد . ( جزئيات اين مطلب در مسئلههاى بعدىبيان مىشود . )
احكام سجده :
1 - بنابر احتياط واجب ، سجده بايد به شكل معروف معمول بين مسلمانان انجام شود .