تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام عبادات (فارسى) — صفحة 286

مساهمون:

ص٢٨٦
متوجه شود كه‌ركوع نكرده است ، بايد قيام كند و ركوع نمايد و نمازش را تكميل كند . البته جايز نيست كه از حالت سجده به صورت كمانى وبدون‌قيام كامل براى ركوع بلند شود بلكه بايد به طور كامل بايستد بعد ركوع كند . احتياط واجب در حالت اخير اين است كه نماز را بعد ازاتمام اعاده كند و دو سجده سهو براى زياد شدن يك سجده نيز بجا آورد . 4 - مستحب است زنها به كمترين حد واجب در خم شدن براى ركوع اكتفا كنند ، و همين كه دستها روى رانها ( بالاتر اززانو ) برسد كفايت مىكند . 5 - اگر نماز گزار ، از روى سهو ، در حال ركوع اصلًا آرام نگرفت و بعد از خم شدن ، فوراً و بدون تأنّى ودرنگ بلند شد ، احتياطاين است كه نماز را بعد از اتمام اعاده نمايد . اگر چه اقوا اين است كه نماز او صحيح است . 6 - در احكام ركوع بين نماز واجب و نافله فرقى نيست و نماز ، چه واجب يانافله ، باكم شدن ركوع باطل مىشود ، امّا زياد شدن‌سهوى ركوع در نماز نافله ، بنابر اقوا موجب باطل شدن نمىشود .

آداب و مستحبات ركوع

در روايات شريف ، مستحبات زيادى براى ركوع ذكر شده كه در اين جا به ذكر مهم‌ترين آنها بسنده مىكنيم : 1 - قبل از ركوع و در حالى كه ايستاده است تكبير بگويد . 2 - دستان خود را با تكبير بلند كند ، چنان كه در تكبيرة الاحرام گذشت . 3 - زانوها را عقب دهد و كف دست خود را روى زانو بگذارد . 4 - در حين ركوع ، پشتش را صاف و گردن را برابر پشت و كشيده نگهدارد . 5 - نگاه نمازگزار ما بين دوپايش باشد . 6 - كف دست راست را قبل از كف دست چپ روى زانو بگذارد . 7 - قبل از ذكر ركوع اين دعارا بخواند : اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ ، وَلَكَ أَسْلَمْتُ ، وَبِكَ آمَنْتُ ، وَعَلَيْكَ تَوَكّلْتُ ، وَأَنْتَ رَبِّي خَشَعَ لَكَ قَلْبِي وَسَمْعِي وَبَصَرِي وَشَعْرِي وَبَشَرِي وَلَحْمِي وَدَمِي وَمُخِّي وَعَصَبِي وَعِظَامِيوَما أقَلَّتْهُ قَدَمايَ غَيْرَ مُسْتَنْكِف‌ٍوَلَا مُسْتَكْبِرٍ وَلَا مُسْتَحْسِرٍ . 8 - بعد از بلند شدن از ركوع ، سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ بگويد و همچنين اضافه كند : الحَمْدُ للَّهِ رَبِّ العَالَمِينَ أَهْل الْجَبَرُوتِ ، وَالْكِبْرِياءِ ، وَالْعَظَمَةُ للَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ . 9 - قبل يابعد از ذكر ركوع برپيامبر اسلام‌صلى الله عليه وآله صلوات بفرستد