تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام عبادات (فارسى) — صفحة 287

مساهمون:

ص٢٨٧
10 - ركوع را باذكر و دعا طول بدهد زيرا ركوع ، چنان كه در حديث آمده ، يك سوّم نماز است . 11 - بهتر است در ركوع قرآن خوانده نشود بلكه تسبيح و حمد و ذكر و دعا خوانده شود .

هفتم - سجود

سجده ركن است :

1 - در هرركعت از نمازهاى واجب و مستحب ، واجب است دو سجده بعد از ركوع انجام شود ( به استثناى نماز ميت كه‌ركوع و سجود ندارد ) . 2 - بنابر نظر مشهور فقها ، باگذاشتن پيشانى برزمين به قصد تعظيم ، سجده تحقق مىيابد ، وشايد حقيقت اصلى سجده افتادن به‌زمين باشد به منظور تعظيم چه پيشانى برزمين گذاشته شود يانشود . 3 - دو سجده باهم از اركان نماز است . بنابراين : الف - نماز - چه واجب و چه مستحب - باترك هردو سجده باهم ، باطل مىشود چه از روى عمد باشد ، يا سهو و يا از روى جهل‌وندانستن . ب - نماز واجب بازياد شدن دو سجده باهم باطل مىشود چه از روى عمد باشد ، يا سهو و يا جهل . ج - اگر يكى از دو سجده ، عمداً ترك ، يا اضافه شود هم نماز باطل مىشود . د - ولى بنابر اقوا باكم يازياد شدن تنها يك سجده از روى سهو ، نماز باطل نمىشود .

واجبات سجده :

در سجده امور ذيل واجب است : 1 - گذاشتن هفت عضو بدن برزمين يعنى : پيشانى ، دوكف دست ، دوزانو ودوانگشت بزرگ پا . اين هفت عضو ، « مساجدسبعه » ناميده مىشود . 2 - در سجده هم مانند ركوع ، ذكر واجب است و هر نوع از انواع ذكر مانند تحميد ( الْحَمْدُ للَّهِ ) و تهليل ( لَا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ ) و تكبير ( اللَّهُ أَكْبَرُ ) و تسبيح كفايت مىكند ولى احتياط تسبيح گفتن است يعنى سه بار ( سُبْحانَ اللَّهِ ) يايكبار ( سُبْحانَ رَبِّيالْأَعْلى وَبِحَمْدِهِ ) گفته شود . بهتر اين است كه تسبيح اخير سه بار تكرار شود ، و اگر ذكرهاى ديگر را انتخاب كند به اندازه سه « سبحان اللَّه » ، تكرارشود .