تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 73

مساهمون:

ص٧٣

درس ششم آيه 12

إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتَى وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُبِينٍ « 12 » بيقين ما مردگان را زنده مىكنيم و آنچه را از پيش فرستاده‌اند و تمام آثار آن‌ها را مىنويسم ، و همه چيز را در كتاب آشكار كننده‌اى بر شمرديم .

بر رسولان ، بلاغ باشد و بس !

پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله پيامى را براى بشر از جانب خداوند - سبحانه و تعالى - و براى اتمام حجّت آوردند ؛ امّا / ب‌از آنجا كه « بر رسولان ، بلاغ باشد و بس ! » / به هيچ وجه خود را در برابر كفر بشر مسئول نمىدانستند . اين گونه نبود كه بنا باشد بعد از پيام و انذار پيغمبر ، همه سر تسليم فرود آورند . مسؤوليت ايشان فقط اين بود كه « پيام‌رسان » باشند . در ادامه‌ى همين سوره خواهيم خواند كه پيامبران خطاب به قوم خود فرمودند : « وَ ما عَلَيْنا الَّا الْبَلاغُ الْمُبينُ » انذار پيغمبر در چارچوب سنّت‌هاى الهى صورت گرفت . يكى از سنّت‌هايى كه خدا براى بشر قرار داده اين است كه بشر به اختيار خودش بايد دين را قبول كند و هدايت شود . اين مسأله از آن جهت اهميّت دارد كه
يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 73 | السيد محمد تقي المدرسي