تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 72

مساهمون:

ص٧٢
كرد : با توجّه به اين‌كه در زمان جاهليّت زندگى كرده‌ايم و گناهان بسيارى انجام داده‌ايم و بدىهاى فراوانى در پرونده‌ى ما موجود است ، تكليف آن‌ها چيست ؟ حضرت فرمودند : « مَنْ أحْسَنَ فى الإسلام لم يُؤاخَذ بما عمل فى الجاهلية ، و من أساءَ فى الإسلام اخِذَ بالاول والآخر . » « 1 » « اگر ايمان كسى ، كامل و حقيقى باشد ، خداوند ، گناهان گذشته‌اش را مىآمرزد ؛ اما اگر ايمان بياورد و در ايمان او شك ، شبهه و غِلّى باشد ، خدا گناهان گذشته‌اش را نيز حسابرسى خواهد كرد . » از سوى ديگر از روايت بالا اين نكته به دست مىآيد كه ناديده انگاشتن اعمال گذشته به نحو مطلق نيست . مثلًا اگر كسى دخترش را زنده به گور كرده است ، به‌ظاهر قصاص نمىشود ؛ امّا در واقع مورد بازخواست قرار خواهد گرفت . بنابراين صرف ادّعا كافى نيست . شرط مغفرت و آمرزش اين است كه واقعاً راستگو و نيكوكار حقيقى بشود ؛ و گرنه گذشته‌ها دوباره در پرونده‌اش رو مىشود .
هامش
( 1 ) - / نيل الاوطار ، شوكانى ، ج 6 ، ص 201 .