تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 359

مساهمون:

ص٣٥٩
انجام مىدهد ، عاجز خواهد شد ؛ يا چنان به فراموشى دچار مىشود كه كوچك‌ترين و ريزترين نكات را به بوته‌ى نسيان مىسپارد . چندى پيش به ملاقات يكى از دوستان و بزرگان رفته بودم . يكى از پسران او آمد و چيزى به پدر داد و رفت . از پسر پرسيد : « تو كدام هستى و اسمت چيست ؟ بايست و پيغام مرا برسان ! » شخص جوان ديگرى را مىشناسم كه بر اثر سكته‌كردن ، توانايى يادگيرىاش را از دست داده است . نتيجه اين‌كه گرفتن قدرت‌هاى جسمى و روحى انسان براى خداوند كارى آسان است و در كمتر از لحظه‌اى و به وسيله يك سبب دنيايى مىتواند آن را از انسان بگيرد . آنچه در مغز انسان وجود دارد همانند ديسكت كامپيوترى است كه خداى متعال آن را در انسان جاسازى كرده است و مىتواند آن را هم بگيرد . بيان اين نكته‌ها براى ازبين بردن حالت غرور انسان است . در روايت نقل شده كه يكى از صفات پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله آن بود كه در آخر مجلس و هر جا كه خالى بود مىنشست و به دنبال آن نبود كه در جايى مناسب شأن خود بنشيند . « 1 » آن حضرت در حديثى مىفرمايند : كسى كه به مجلسى وارد شده و منتظر احترام از طرف اهل مجلس باشد جايگاهش در آتش است . « 2 »

كتاب شعور و نه شعر !

در آيه ى 69 سوره ى يس مىخوانيم :
هامش
( 1 ) - / بحارالانوار ، ج 16 ، ص 240 ، به نقل از كتاب ( المحاسن ) : امام جعفر صادق عليه السلام مى فرمايد : « كان رسول الله صلى الله عليه وآله اذا دخل منزلًا قعد فى أدنى المجلس حين يدخل . » ( 2 ) - / بحارالانوار ، ج 16 ، ص 240 : و روى أن رسول الله ، قال : مَن أحبّ أن يمثل له الرجال فليتبوء مقعده فى النار .