بحث و تدبّر مىكند ؛ ولى متوجّه نمىشود . در يك لحظه ذهنش باز مىشود و حقيقت را مىيابد ! براى او آن قدر لذّتبخش است كه اگر به او بگويند :
امروز يك ميليون دلار ، به دست آوردهاى ! آن قدر برايش لذّت ندارد !
خُب ! حالا نعمتهاى عقلى در روز قيامت و در بهشت چيست ؟ نعمت عقلىِ بهشت و قيامت اين است كه رابطهى مستقيمى بين اين بندهى ضعيف ، مخلوق ، بيچاره و محدودْ و رَبُّ السَّمَواتِ وَالارْضْ مَالِكِ يَومِ الدّين وَ أَرْحَمَ الرَّاحِمينْ برقرار شده است . وقتى بشرْ به نعمت لقاءاللَّه دست مىيابد ، نعمتهاى ديگر ، نعمتهاى نفس و عاطفه براى او هيچ مىشود .
سؤال : آيا بودن با چهارده معصوم عليهم السلام هم همينگونه است ؟
جواب : آن هم از همان باب است . احسنتم !
همين كه خدا ساقى است ، كافى است !
خداوند در سورهى ( انسان ) مىفرمايد :
وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَاْ * قَوَارِيرَاْ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيراً * وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْساً كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا * عَيْناً فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا . « 1 »
سپس خداوند مىفرمايد :
وَسَقَاهُم رَبُّهُم شَراباً طَهُوراً .
وپروردگارشان شرابِ طهور به آنان مىنوشاند .
بهشتيان از نظر آب مشكلى ندارند . خدا به آنها آب داده است و سيرابند ؛
هامش
( 1 ) - / انسان ، 15 - / 18 : ( و در گرداگرد آنها ظرف هايى سيمين و قدح هايى بلورين مىگردانند . ظرف هايى بلورين از نقره كه آنها را به اندازه ى مناسب آماده كردهاند . و در آن از جام هايى سيراب مىشوند كه لبريز از شراب طهورى آميخته با زنجبيل است . از چشمهاى در بهشت كه نامش سلسبيل است ! )