تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 295

مساهمون:

ص٢٩٥
ميلياردها دلار خرج اين ازدواج شد ! تپه‌هايى از شيرينى گذاشته بودند كه تا ماه‌ها مردم از آن‌ها مىخوردند ! سه روز روى نهر بغداد - رود بزرگ دجله - گل مىريختند . سهل گفت : « دخترم ! شب عروسى توست . از من چيزى بخواه ! » گفت : « يك ميخ ! » گفت : « ميخ را امشب براى چه مىخواهى ؟ ! » گفت : « مىخواهم فلك را ميخكوب كنم تا نگردد ! هميشه همين شب بماند ! » كه نماند و رفت ! / ب‌در اوج كامگيرى از دنيا / ته دل انسان ناراحت است ؛ ولى اهل بهشت در بهشتْ وقتى نعمت به آن‌ها مىرسد ، تهِ دلشان راحت است و دغدغه‌اى ندارند : فى شُغُلٍ فَاكِهُونَ . نعمت دوّم را خداوند در آيه ى ( 56 ) بيان كرده است : هُم وَ أَزواجُهُمْ فى ظِلالٍ عَلَى الأَرائِكِ مُتَّكِئونَ . نعمت دوّم ، عاطفه است ؛ احساسات است . آدم با زن و بچّه‌اش چقدر خوش است ؟ مىگويد : با خانواده و بستگان ، دور هم هستيم . حتّى مىگرييم ؛ ولى دور هميم ! در بهشت هم اين معنا وجود دارد . نعمت سوم چيست ؟ آن را در آيه ى 58 مىخوانيم : سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ . بر آن‌ها سلام است . اين سخنى است از سوى پروردگار مهربان .

بهشتيان و مصونيّت كامل !

بنده اين را زياد تجربه كرده‌ام كه آقايى آمده اينجا ، ترس و لرز دارد ، مشكل دارد ، مىرود از كميته ، نيروى انتظامى يا دادگاه برگه مىگيرد و به او مىگويند كه آقا ما با تو كارى نداريم . امّا باز هم مىترسد . مىگويد :
يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 295 | السيد محمد تقي المدرسي